РИК И МОРТИ
Ќе ти ја искорнам слезината и ќе му ја дадам на твојот сопруг.
Не би сакале. -Да бегаме пред да открие што е сопруг.
Карневалот на ноќни мори порано беше пострашен. -Видовме премногу.
Штета, добро е да се уплашиш овде-онде.
Слушнав ли добро дека посакувате малку добри старомодни стравови?
Повеќе би сакал да не прислушуваш.
Кој си ти? Оделото значи дека работиш овде или не?
Како и вие, јас сум познавач на стравот. И по потекло сум од Земјата.
Знаевте дека Земјата е дом на најстрашното место во галаксијата?
Може да ви покажам ако сакате. - И така тргнавме по тој пат.
Свртете лево. Речиси сме таму. - Знаеме каде е Земјата.
За типови како вас кои виделе се
останаа само неколку вистински стравови кои треба да се победат.
А еден од нив е токму овде долу.
Кој ѓавол? -Низок удар. "Дени'с" е фин ланец
кој на ноќните птици им нуди храна богата со скроб. -Не е смешно.
Не, ова е тоа место. Среќно на двајцата. Одам да каснам нешто.
Само сакаше превоз, нели? - Нас дефинитивно не извози.
Па, кога сме веќе тука...
Појадок за дрвосечач, голем сендвич, палачинки, хамбургер,
две фрапиња и крокети со сирење.
Викнете за сметката, ако сте тука за Дупката, во машкото ВЦ е.
Што? -Дупка? - Дупка на стравот. Машко ВЦ.
Па, сигурно е дупка, не лажаеа за тоа.
Тоа е коса? Алги? Човеку, го заокружил целиот раб.
Треба да влезеш без да го допреш стравот? Мислипш на дното има шилци?
Мислам дека не сакаат да скокнеш и само да умреш. Каква работа би било тоа?
Па, не пливаат во пари. Уште имаат ТВ со вграден видеорекордер.
КАКО ДО ДУПКАТА - Тоа е оној од карневалот.
Значи прима провизија. - Здраво. Добре дојдовте во Дупката.
Еве како функционира: влегуваш. Дупката го манифестира твојот најгодлем страв.
Го победуваш тој страв и излегуваш, па... бестрашен.
И добиваш своја слика на ѕидот! ВЛЕГЛЕ ВО ДУПКАТА
Што добива Дупката? Ги знаете оние риби што ви грицкаат мртва кожа од нозете?
Дупката е така нешто. Јаде страв.
Ти победуваш, таа победува. Забавувај се и уживај во Дупката.
Еј Гадафи, олади ги авионите со вкусот на "Маунтин Ду"!
Ова е тука од врмето на ВХС, а има само три фотографии?
Да, крокетите ми се ладат. - Значи, не сакаш да го сториш тоа?
А ти? -Вели дека го отстранува твојот најголем страв.
Мојот најголем страв е да се надевам лигава дупка да го победи мојот страв,
а ќе го победам тој страв со заминување. -Добро.
Мало гомно!
О, Боже! - О, Боже!
Биди мирен додека те полнам со црви! -Рик!
Во ред, Дупката мисли дека се плашам што немам пиштол?
Стравот е победен!
Гледај ги мускуливе! Морти! Каде си, Морти?
Одиме!
Исусе! -Двајцата се посравме во гаќи! Какво возење!
Црви во мојот папок.
На ѕидот, шупаци! - Не вреди за тоа!
Двајцата смрдите. Што е тоа?
Се посравме. Ги гледате двајцата најнови членови на клубот Дупка.
Добро, мивки.
Кој ѓавол? -Бомба... речиси ја уби.
Чувај ја... нашата... жена.
Рик! Не! О, Боже. Не, не!
Мамо? -Каде сум? Кои сте вие, луѓе?
Ти си мајка ми, но млада си?
Рик, што се случува? - Чекај. Рик?
Кој кур, дедо? Кажи нешто! -Во ред, јасно е дека се уште не сме во Дупката.
Точно тоа го помислив. - Не сме ја ни напуштиле.
Дел од Дупката е да мислиш дека си заминал. -И тогаш стварно те зграбува.
Зашто не можеш од ништо да се плашиш ако знаеш дека си... -Уште во Дупката.
Што зборувате? -Зошто мртвата баба е жива во нашата дневна соба?
Зошто си стар? -Само одлични прашања.
Вие одново запознајте се додека да ја земеме опремата.
Сигурни сме дека ова не е двојна измама?
Дека отидовме во генеричка дупка на страв и потоа дома не дочека тоа?
Тоа е мојата жена. На денот кога ја изгубив.
Каква врска има тоа со мене?
Рик? -Мислам дека сфатив.
Твојот најголем страв е да ја вратам Дајен и пак да сум среќен. -Што? Зошто?
Оти тогаш нема да ми требаш. Се плашиш и да зборуваш за тоа.
Не се плашам, навреден сум.
Каква е таа саркастична теорија? Најмногу се плашам да не најдеш некого?
Имаш право, не може да сме сигурни дури не соберам повеќе податоци.
Фамилијо, кој сака на сладолед?
Знаев дека работи на телепортација. Но зарем ова не е патување низ времето?
Тато не го чепка тоа. Го нарекува...
Лонд Ајленд Ајс Ти на научната фантастика.
Да, но тогаш што е ова?
Без гајле, не е вистинско.
Поарно да го сторам тоа пред тебе, не сакав да влезам подмладен.
Што мислиш, Д? 45? Помлад? - Не ми е гајле за твоите години, Рик.
Не сакам така ни да те викам, така се викаше маж ми, штотуку умре.
Знам. Значи, 27? - Тато. Ја трауматизираш.
Што? Тоа е и мое лице.
А сега Дајен ќе сфати дека се уште сум секси и генијалец.
Колку љубезно. -Имаше право, сега навистина умирам од страв.
Зошто? Ако немате против, сакам да запознаам возрасна верзија од мојата...
О, Боже. Каде е мојата вистинска ќерка?
Душо, добро е. Ова може да биде и нашата вистинска ќерка,
зашто е еднакво вистинска како тебе. -Што?
Сите во основа сте НПЦ. Само јас и Морти сме вистински,
така што вашите споредни мисии не се важни. Главната мисија сме ние.
Одвратен си. Зборуваш за нашето девојче како да е теоретско?
Добре дојде во фамилијата. - Не сфаќаш.
Дури ова и да е вистина, би била само една верзија на ќерка ти
која може да е клон на ќерка ти. - Престани да го носиш лицето на маж ми!
Не си како него! -Затоа што те изгубив! -Може не си ме заслужувал!
Сакаш да чуеш нова теорија?
Можеби твојот најголем страв е да расипеш втора шанса со неа.
Не мислиш дека сум се соочил со тој страв? -Не си го победил.
Или прифатил. Или нешто. -Или нешто?
Не сум страволог. -Сите љубовни романчиња имаат заплет.
"Имаш порака" почнува со тоа што Хенкс убива цајкан. -Да?
Не знам, не гледам. Го правам ова за тебе. Колку поскоро ја вратам,
поскоро ќе го победиш стравот дека си бескорисно, осамено гомно.
Мислиш не сум се соочил со тоа?
Здраво, Дајен Еве ја песната што ја навежбав
Имаше ден лош и Рик го направи уште полош
Му беше жал, па ме создаде мене
За да ти се извини со вафли
Зошто имам сеќавања дека сум човечко дете? Што ќе ми е... -Срање!
Бестрага, во вториот стих те канам во зоолошка со фамилијата.
Сум му ги видела рацете. -Да, ги користев на полицискиот дрон за ФБИ.
Така ние... Така јазапознав жена ми.
Зоолошка градина звучи убаво.
Еднаш создадовме цивилизација која живее на акна на моето лице.
Дедо ми помогна да владеам. -Звучи како сега да сте вистинска фамилија.
Би сакала да можеше да си дел од тоа, мамо. -О, душо.
Постои ли рок за оваа теорија? -Да, секако.
Добра идеја, Морти. Стори го тоа.
Отсекогаш сум сакала да знам што зборуваат.
Твојата магистерска. Нечовечка интелигенција.
Кога ја прочита? - Откако замина.
Ми помогна да го развијам ова.
Еби се. Еби се, Грег! - Еби се, Лиза! Јо, леб.
Не, еби се. - Еби се! Има леб.
Мислам така и очекував. - Антиклимактично, нели?
Да, баш се за никаде.
Еј, сакаш на пијалак?
ИЗГЛЕДИ ЗА ПОБЕДА
Јухуу! -Да, тоа!
Три, два, еден, на екс!
Кога престана лесно да се опиваш? - Ја барав жена ми на дното на шишето.
Патетичен си. - Еј, да наздравиме за патетичните.
Тргни се!
Ве преколнувам. Разделете ги парите. Изберете живот.
Избравме, мамето твое.
Мој ред, мој ред.
Ќе ти кажам нешто, старо. Се чини дека од тоа што ме изгуби си станал кул.
Треба почесто да умирам.
Умре. Ти умре насекаде. Засекогаш.
Ти си единственото нешто што не можам да го заменам. -Добро, г. Плачко.
Дури не сум ни вистинска, но заборави.
Ништо не е вистинско, тоа е твој трип, нели?
Мојот внук, нашиот внук, мисли дека ова се случува
зашто мојот најголем страв е да те пуштам да заминеш. -Тогаш немој.
Не сакам. -Тогаш бакни ме. - Стар сум и сега повраќавме.
Па, не сум тука и не е вистинска повраќаница.
Во ред, Рик. Опа, човеку.
Еби се Морти, тоа е блејзер. - Не мислев така. Изгледаш болно.
Дупката се храни со тебе. - Мислев треба да го јаде мојот страв.
Постојат ли правила во оваа Дупка? - Не знам за правила!
Можеби умираш зашто си предолго овде!
Интересна теорија. Се прашувам зошто си толку румен.
Што зборуваш? -Можеби вистинскиот ти некаде бега од пајаци.
Значи сега не сум вистински? -Да, може се плашам да ти кажам да одебеш.
Слободно соочи се со тоа! - Одеби!
Спремен за "Шоубиз пица"? -Да видам мечка како свири бенџо!
Еве еден за тебе. Се плашам да те гледам како умираш.
Не ми се допаѓа таа теорија. Затоа престани да гледаш.
Во ред, тоа е тоа. Успеавте. Мојата најлоша ноќна мора.
Сега би сакал да ја напуштам Дупката.
Еј, Дупко, тебе ти се обраќам. Ме слушаш?
Што си ти? Дупка? Промотор на Дупката? Приправник?
Овде е дупката? -Да, треба да влезам таму и да се шокирам што нема Дупка,
или што Дупката постои? Каква врска има?
Тешко се плашиш. -А Рик не, нели? Дупката засекогаш ќе го цица
зашто неговата голема тајна е дека има најмногу стравови?
Сигурно може да кажеме дека не се плашиш да бидеш редуктивен.
Се сомневам дека дедо ти стравува повеќе од просечен тапак во "Дени'с".
Ej! -Се извинувам. Секако, изгледа прилично храбар.
Сигурно не се плаши да умре. Можеби тоа го прави неговиот страв екстра вкусен.
Што, се плаши од љубов?
Сите се плашат од љубов. Тоа ќе го научиш на 20.
Само многу ретко, многу моќно суштество го преплашува среќа.
Глупаво. -Ти си глупав. Затоа не се плашиш да бидеш среќен.
Колку си попаметен, повеќе знаеш. Среќата е стапица.
Не може да трае вечно. Да кажеме да ја запознаеш љубовта на твојот живот,
неизбежно ќе заврши. Било заради бавна болест,
или губење на тлото под нозете на планинарење,
или корозија на две личности кои се преобликуваат една со друга
додека не станат некомпатибилни или некој странец во бар
кои на таа личност ќе и каже работи кои треба да и ги каже.
Поентата е дека среќата секогаш завршува.
Во најдобар случај, размисли за ова:
во најдобар случај умирате во исто време. Леле.
Не може Дупката да ме пушти? Звучи како да не сум битен.
Не си. Но, ако заминеш, ќе го одведеш.
Без гајле, Рик ќе умре пред да ја прифати среќата.
Потоа ќе испратиме кловнови и слични срања да ве прогонуваат.
Но дедото... Јами, јами, дедото ќе умре.
Баш како Дајен.
Господине, многу долго сте во сепарето, не може само да пиете кафе.
Фер. Сакаш да поделиме палачинки? -Не!
Бет! Самер? Кој било! - Тато, не е вистински. Не си ни ти.
Ако е така, ти среди го ова!
Знаеш што, имаш право.
Што велиш на ова? - Морти! Што правиш?
Се плашам!
Како тоа не е доволно страв? - Ти си тој кој ме плаши мене.
Не, не, тато, во ред е. - Не е во ред! Тоа не беше нормално!
Мојот најголем страв е да не бидам прифатен.
И треба да е! И треба да се плашиш од тоа многу повеќе!
Го можам тоа.
Ти се допаѓа?
Сакаш да умреш? Имам доволно игнорирани трауми да го поплавам ходникот.
ПЕТ НАЈДОБРИ НЕШТА ЗА ЏЕСИКА
Идиот, ова е листа на пет работи, а ти си напишал само четири.
Пад на довербата!
Никој од нас да не го допре и да не зборува со малиов никогаш.
Може да ме сликаш и да пратиш кај пријателите? -Не е лоша идеја,
Како ќе играме претстава ако Џони има ларингитис? -Нема замена!
Уфрлете ме мене. -Не го знаеш текстот. -Го знам.
"Три дождовни денови". Научив напамет.
И обивам да го докажам тоа дури не ми дадете улога. -Нека ти биде.
Но, доаѓа "Њујорк тајмс" и прави прилог
за моменталната состојба во американскиот младински театар.
Совршено.
Заврши во црква? Молам?
Да, веќе беа умрени и во чистилиштето. Како заврши твојата верзија?
Џек, Лок и Соер го убија чудовиштето од маглата
и сите се спасени. Траеше една сезона. Совршена ТВ-програма.
Можеш да си одличен, или да си тука засекогаш, нели?
Вистина. Вистина. Вистина. Вистина.
Вистина. Вистина... -Каде води ова? Си играме роботи?
Имам масло дома. - Вистина. Вистина...
Што беше тоа? Дајен? - Дајен. Дајен...
Еј! Остани со мене. - Рик, што се случува?
Заебаниот Морти, сака да ја узурпира Дупката. Дојди.
ТЕАТАР И КЛУБ ХХХС ПРЕТСТАВУВА
Леле, татко ни е мртов.
Вокер, дали си тука?
Ооо. Јас сум Вокер.
Врнеше. Многу денови.
Што кур прави? -Што му е?
Гол е. И зошто изгледа болно?
Зашто умира.
Морам да го извлечам. А ако го сторам тоа,можеби ќе морам да отидам со него.
Не сакам. Дајен, мислам дека мојот најголем страв е да пуштам да заминеш.
Тоа е добар страв, Рик. Чувај го.
Во спротивно, пак ќе ме убиеш.
Знам. Но, не морам да го убијам и Морти.
Како знаеш дека е вистински? Види ги тие чудни мали јајца.
Збогум, Дајен.
Рик? -Замолчи,Мори. Диџеј, дај ритам, мора да го победиме стравот!
Ова е внук ми Не гледајте го во курето
Наместо тоа гледајте во мене
Изолиран фрик Задник пуштен од ланец
Макарони во џебот Рахитична фаца
Не знам да рапувам Не знам да римувам
Не знам да рапувам Јади гомна!
Неверојатно.
Рацете горе Рацете доле
Рацете горе, па сега долу.
Три дена дожд.
Восхитувачки приказ на лична храброст.
Голотијата секогаш го прави театарот сериозен и добар.
Како се чувствуваш? - Прифатено. Ти?
Патетично. Но, среќно?
Успеавме! Ги победивме нашите стравови. Нели?
Еј, Рик. Сега изгледаше многу тажно.
Се плашам од тоа. Да сум одговорен за твојата тага.
Што значи дека можеби се уште сме во Дупката.
Па, дефинитивно се плашам дека некогаш ќе дознаеш нешто пред мене.
Значи, да, постои 100% шанса дека сме се уште...
Бестрага. Ова ќе трае во недоглед? -Без досетки.
Мора да сфатиме од што се плашиме ако сакаме да излеземе. -Од што се плашиме?
Да. Кажи ми дека можеме да го победиме тоа.
Само што се распнав за да те спасам од твојата жена од Дупката,
а ти мислиш дека јас сум тој со нерешени стравови?
Треба да се плашам дали ќе излеземе, зашто не ти се признава дека се плашиш!
Во ред. Браво. Го покори, нели? -Мислам.
Како ќе знаеме? -Не, ова е вистинско, чувствувам.
Не се плашиш дека си сигурен во нешто, а сепак не си во право?
Кукавички серко! - Како можев да знам?
Осум долари за прилог сланина?
Ти ме зезаш? - Тоа е симптом на поголема грижа.
Ако капитализмот пропадне... - Завршивме?
Не знам. Не се плашиш малку сега од самата Дупка? -Што?
Се колнам во Бога ако уште се качуваме од Дупката за две сезони...
Можеби тоа беше тоа. -Што?
Може треба да се ослободиме од стравот од неизвесноста?
Добро. Би рекол дека тоа моментално ни е многу познато.
Во ред, фала Дупко! -Фала! Веќе не мора да знаеме дали сме во тебе!
Затоа, поздрав!
Се плашиш дека се уште сме во неа? - Се надевам дека не сме.
Но, ако сме... -Ќе дознаеме кога-тогаш. - Тоа веќе не ме плаши. -Ни мене.
Во ред. Одам да се напијам.
Ми велат, продолжи, со време ќе биде подобро.
Но, времето не може да го излекува ова мое срце.
Не можеш назад. Тоа е единственото правило.
Но, кога си во прашање ти, правилата се тука за да ги кршиме.
Видов како времето поминува кога се повлеков во себе.
Скитав надалеку и нашироко, сам без тебе,
без тебе.
Своите мртви ќе ги закопам и ќе се обидам одново,
но како беше тогаш, веќе никогаш нема да биде.
Видов како поминува времето, но сепак ќе се снајдам
зашто нема да го живеам мојот живот.
О, Боже, се претворив во татко ми!
Можеби нема излез. Можеби овде сме се родиле.
Ајде. Ќе го пребродиме ова. - Останувам овде.
Не. Ние сме Рик и Морти. Не одам без тебе.
Што рече? -Реков нема да те оставам овде.
Дојди. Незаменлив си.
Што? -О, Боже. Знам од што се плашам.
Се плашам дека тоа никогаш не би го рекол во вистинскиот живот.
Кога би скокнал во дупка, ти не би се ни обидел да скокнеш по мене.
Само би стоел и би гледал. Цело време се работеше за мене.
Ти воопшто не си во дупката.
Фала ти што ја посети Дупката на стравот, Морти.
Твојот страв од потпирање на Рик беше деликатес.
Мили Боже!
Морти! Како беше? Тоа беа пајаци?
О, Исусе. О, Боже, не.
Ти воопшто не влезе? - Не, тоа е возење за еден.
Не можеш да се соочиш со два страва истовремено.
Ако се плашам од оган, а ти од вода... - Разбирам. Во ред е.
Навистина во ред, нели? - Изгледаш малку помалку оптоварено.
Рик, дали сум незаменлив? - Дефинирај "незаменлив".
Тоа е добро. Добро. Се вратив.
Немој, оти нема да знам дали сум надвор! -Толку е добро? Да влезам?
Не. -Ми криеш нешто?
Не сакаш да си внатре, Рик. Имаше збркани ментални состојби таму.
Дајен беше внатре. -Молам? - Не на добар начин. Верувај.
Во ред, пријателе. Одиме на палачинки.
ВЛЕГЛЕ ВО ДУПКАТА
Што велите на тоа? Седма сезона!
Беше неизвесно. Се сеќавате кога го украдов моето дете?
Украдов и еден ваков!
Битно е да се има цел и да се направи се да ја постигнете!
Тогаш ќе бидете исполнети!
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС