RICK I MORTY
Wyrwę ci śledzionę, jędzo, i podam ją twemu mężowi!
- Wolałbym nie. - Rety, Morty!
Lepiej wiej, zanim rozkmini, czym jest mąż.
Ten dom koszmarów był kiedyś straszny.
- Za dużo widzieliśmy. - To trochę kicha.
No bo fajnie od czasu do czasu się przestraszyć.
Pragniecie klasycznych przeżyć z dreszczykiem?
- Wolę nie być podsłuchiwany. - Tak, co ty za jeden?
Masz garniak, bo tu pracujesz, czy właśnie nie pracujesz?
Tak jak wy, i ja jestem koneserem strachu.
Poza tym jestem Ziemianinem, a wiecie, że na Ziemi
znajduje się najstraszniejsze miejsce w galaktyce?
Mogę je wam pokazać.
W sumie i tak się tam wybieraliśmy.
- W lewo. Już prawie. - Wiemy, gdzie jest Ziemia.
Goście jak wy, którzy wszystko już widzieli,
mają do pokonania tylko kilka prawdziwych lęków.
A jeden z nich jest tuż pod nami.
- Co jest, typie? - To niesprawiedliwe.
Dennys to miła sieć, która karmi ludzi skrobią po nocach.
- To kiepski żart, koleś. - Nie, musicie mi uwierzyć.
Powodzenia, panowie. Skoczę na szamę.
- Typek szukał podwózki, nie? - Na pewno tak nas potraktował.
Ale skoro tu jesteśmy.
Jedna Paka Drwala, Pakanapka, pakleśniczki, Pakburger,
dwa szejki i czedarowe paluszki. Wezwijcie mnie po rachunek.
Jeśli wy do dziury, jest w męskim WC.
- Co takiego? - Dziura?
Dziura strachu. W męskim kiblu.
Na pewno jest to dziura. Z tym jednym mieli rację.
A to są włosy czy glony?
W mordę, serio otacza całą krawędź.
Pewnie trzeba tam wskoczyć bez dotykania brzegów.
Może na dnie są kolce?
Chyba nie chcą, byś tam wskoczył i umarł?
- Jaki to model biznesowy? - Niezbyt udany.
To oldskulowy telemagnetowid.
JAK DZIUROWAĆ?
- Typ z domu koszmarów! - To ich naganiacz.
Hej! Zapraszam do dziury! Oto, jak działa.
Gdy wskoczysz, manifestuje twój największy lęk.
Pokonujesz go i wychodzisz, cóż, nieustraszony.
No i trafiasz na tablicę. A co ma z tego dziura?
A znacie te ryby, które zjadają naskórek ze stóp?
No to ta dziura jest podobna. Zjada strach. Wygrywasz ty i ona.
Powodzenia. I dobrej zabawy...
Gaddafi, zluzuj reżim, golnij sobie Mountain Dew.
Dziura działa od czasów kaset, a są tylko trzy zdjęcia?
- Ta, a moje żarcie stygnie. - Czyli nie chcesz tego robić?
- A ty? - Chciałbym pokonać najgorszy lęk.
Najbardziej się boję, że uwierzę w leczącą z lęku dziurę.
A ten lęk pokonam, wychodząc z kibla.
Okej. Dobra.
Ty mały gnoju!
O Boże!
Połóż się, muszę cię wypchać larwami!
Rick!
Okej, dziura myśli, że boję się nie mieć pistoletu?
I po strachu!
I to bez teścia! Morty?
Gdzie jesteś, Morty? Wracamy!
- O Jezu, o Boże! - O stary! Obaj się posraliśmy!
- Kurwa, co za jazda! - Larwy są w moim pępku!
Kurwa, tak! Na tablicę, skurwysyny!
Nie było warto! Nie było!
O mój Boże, obaj cuchniecie!
- Co to jest? - Narobiliśmy w spodnie.
Przed wami dwaj nowi członkowie Klubu Dziury!
No okej, szmaty.
Kurna, co jest?
Bomba! Prawie ją zabiła.
Zajmij się naszą żoną.
Rick? Nie! O mój Boże! Nie! Nie!
- Mama? - Gdzie jestem? I kim wy jesteście?
Jesteś moją mamą, ale bardzo młodą.
- Rick? Co tu się dzieje? - Chwila. Rick?
Kurwa, dziadku, co jest? Weź coś powiedz!
- Nadal jesteśmy w dziurze. - Właśnie.
- Nigdy nie wyszliśmy i... - Mamy złudzenie, że wyszliśmy...
- I wtedy cię dopada! - Nie możesz się bać, jeżeli wiesz...
Wciąż jesteś w dziurze.
- O czym, kurwa, wy mówicie? - Czemu martwa babcia ożyła?
Rick, czemu jesteś stary?
Świetne pytania! Integrujcie się, skoczymy po sprzęt.
Czekaj, jesteś pewien, że to nie podwójny blef?
Weszliśmy do przypadkowej dziury strachu
i wyszliśmy w domu do tego?
To moja żona. Z dnia, w którym ją straciłem.
Ale co to ma wspólnego ze mną?
- Rick! - Wybacz. Już wiem, o co tu chodzi.
Boisz się, że odzyskam Diane i będę szczęśliwy.
- Co? Czemu? - Bo nie będziesz mi potrzebny.
- Jesteś przerażony na samą myśl! - Nie! Obraziłeś mnie!
Z dupy wzięta teoria! Mój największy lęk, to że zamoczysz?
Masz rację. Mam za mało danych, by mieć pewność.
Dobra, rodzino! Może pogadamy nad lodami?
Wiedziałam, że pracuje nad teleportacją,
ale czy to nie podróż w czasie?
Tata nie tyka podróży w czasie. Nazywa ją Long...
Long Island Ice Tea science fiction.
- Tak, no ale co co to jest? - To iluzja, nie martw się.
Lepiej zrobić to na twoich oczach. Nie chciałem tu wchodzić odmłodzony.
- Jakiego chcesz, Di, 45 czy mniej? - Nie obchodzi mnie twój wiek.
I nie chcę cię tak nazywać, to imię mojego męża.
- On właśnie umarł. - No wiem.
- To jak, 27? - Tato, traumatyzujesz ją!
No co? To też moja twarz!
Diane w końcu zrozumie, że jestem seksowny i genialny.
- Wzruszające. - Miałeś rację. Jestem przerażony.
Co cię przeraża? Daj mi już spokój.
Chciałabym porozmawiać z dorosłą wersją mojej...
O mój Boże.
Gdzie prawdziwa Beth?
Skarbie, nie bój się. Jest tak samo dobra, jak prawdziwa
i równie prawdziwa, co ty. Wszyscy jesteście NPC.
Tylko Morty i ja istniejemy, wasze misje się nie liczą.
- A główna misja, to my. - To obrzydliwe!
Mówisz o naszej córeczce, jakby była teoretyczna.
- Witamy w rodzinie. - Nie rozumiesz.
Gdyby to nie była iluzja, byłaby wersją twojej córki,
- która jest jej klonem, a nie nią. - Zdejmuj twarz mojego męża!
- Jesteś inny! - Bo cię straciłem!
Może na mnie nie zasłużyłeś.
Chcesz usłyszeć teorię? Może najbardziej boisz się,
że Diane da ci drugą szansę, a ty ją spieprzysz?
I nie uważasz, że się z tym zmierzyłem?
No to go nie pokonałeś. Czy zaakceptowałeś. Czy coś tam.
- Czy coś tam? - Nie jestem lękologiem!
Romkomy mają konflikt.
Nawet w Masz wiadomość Tom Hanks zabija glinę.
- Serio? - Nie wiem. Nie oglądałem, kurwa.
Robię to dla ciebie. Im szybciej ją odzyskam,
tym szybciej przestaniesz się bać bycia bezużytecznym gnojem.
I z tym się niby nie zmierzyłem?
ŻYCIE JEST CIĘŻKIE!
No hej Diane Oto koniec już trosk
Gdy miałaś zły dzień Rick pogorszył go
To był błąd Dlatego stworzył mnie
Przyjmij te przeprosiny I śniadanko se zjedz!
Czemu mam wspomnienia O byciu ludzkim dzieckiem...
Kurwa! Cholera!
Miał całą drugą zwrotkę o zaproszeniu cię z rodziną do zoo.
Widziałam jego ramiona.
Tak, są z drona, którego zmontowałem dla federalnych.
Tak się... Tak poznałem żonę.
Zoo brzmi bardzo dobrze.
A raz stworzyliśmy cywilizację na moim pryszczu
i dziadek pomógł mi stać się ich królową.
Brzmi, jakbyście stali się prawdziwą rodziną.
Tak chciałabym, żebyś była jej częścią.
Och, skarbie.
Masz termin potwierdzenia tej teorii?
Tak, pewnie.
Całkiem dobry pomysł. Zrób to.
Zawsze marzyłam, żeby wiedzieć, o czym mówią.
Twoja magisterka. Nieludzka inteligencja.
- Kiedy to przeczytałeś? - Po tym, jak umarłaś.
Pomogła mi stworzyć to.
- Jeb się, Greg! - Jeb się, Lisa! Mniam, chleb!
- Ty się jeb! - Wal się!
- Cóż, tego się spodziewałam. - Rozczarowanko, nie?
Tak, straszne z nich pizdy.
Hej, skoczymy na drinka?
Trzy... dwa... do dna!
No, a ty od kiedy masz mocną głowę?
Szukałem mojej żony na dnie każdej butelki.
Jesteś żałosny.
Hej! Za bycie żałosnymi!
Teraz!
Błagam was. Zapłaćcie na pół. Wybierzcie życie.
Wybraliśmy, suko.
Teraz ja, ja teraz.
Coś ci powiem, dziadzie.
Po mojej śmierci jesteś bardziej spoko.
Muszę umierać częściej.
Umierałaś.
Umarłaś wszędzie. Na zawsze.
Tylko ciebie nie mogę zastąpić.
No już, bez takich, mięczaku.
Nie jestem prawdziwa! Nic tu nie jest! Tak mówiłeś, co nie?
Mój wnuczek.
Znaczy nasz wnuk mówi, że moim największym lękiem
- jest dać ci odejść. - To nie daj.
- Wiesz, że nie chcę. - Pocałuj mnie.
- Jestem stary, no i rzygaliśmy. - Mnie tu nie ma i tych rzygów też.
- Dobra, Rick. Łoł! Stary! - Jeb się! To marynarka.
Nie o tym mówię! Źle wyglądasz.
- Dziura się tobą żywi. - Myślałem, że żre mój strach.
- Ta jebana dziura nie ma zasad? - Nie wiem!
Może umierasz, bo siedzisz w niej za długo!
Ciekawa teoria, skąd u ciebie te rumiane policzki?
- O co ci chodzi? - Może uciekasz przed pająkami?
Więc ja też nie istnieję?
Może najbardziej się boję powiedzieć, byś się odpierdolił.
- Śmiało! - Odpierdol się!
- Gotowy na szołbiz pickę? - Chcę zobaczyć niedźwiedzia z banjo!
Nowa Teoria! Boję się patrzeć, jak umierasz!
Ciekawa teoria. No to nie patrz.
Okej, udało się. Gratuluję.
Mój najgorszy koszmar. Chciałbym opuścić dziurę.
Ej! Dziuro! Mówię do ciebie. Słuchasz mnie?
Czym ty jesteś? Dziurą czy jej promotorem?
- Stażystą? - A czy tu jest dziura?
Łapię. Powinienem tam wejść i być w szoku,
że nie ma dziury albo właśnie jest, a co to za różnica?
Niełatwo cię wystraszyć.
Nie to co Ricka, tak?
Więc dziura będzie wysysać go wiecznie,
bo jego tajemnicą jest, że najbardziej się boi?
Cóż, z całą pewnością nie boisz się uproszczeń.
Twój dziadek nie boi się bardziej niż przeciętny dupek w Dennys.
Sorry. Określiłbym go nawet odważnym.
Na pewno nie boi się umrzeć.
Pewnie dlatego jego strach jest przepyszny.
Czyli co, boi się miłości?
Po dwudziestce dowiesz się, naplecie, że każdy się boi.
Niezwykle rzadko, niezwykle silne byty
są przerażone szczęściem.
- Głupie. - Chyba ty i nie boisz się szczęścia.
Im więcej wiesz, tym gorzej śpisz. Szczęście to pułapka.
Nie może trwać wiecznie. Poznajesz miłość życia?
Peszek. I tak się skończy. To nieuniknione.
Może wyrwie ci ją choroba,
a może luźny kamień na górskim szlaku.
Może tylko korozja dwóch osobowości,
które się zmieniają, aż do siebie nie pasują,
a może nieznajomy przy barze, który powie jej to, czego pragnęła.
W tej chwili. Tej nocy.
Chodzi o to, że szczęście zawsze mija.
Najlepszy koniec. I uważaj. Najlepszy.
To ten gdy umrzecie w tej samej chwili... w mordę.
Dziura mnie nie wypuści? Nie liczę się.
Ale gdy znikniesz, pójdzie za tobą.
Spokojnie, Rick prędzej umrze, niż przyjmie szczęście.
A gdy umrze, pogonimy cię klaunami czy innym bebokiem.
Ale dziadzio?
Mniam, mniam. Dziadzio nie przeżyje.
Tak jak Diane.
Panie, siedzisz pan tu, trochę za długo na jedną kawę.
- Rozumiem. Pakleśniczki na pół? - Nie!
Beth! Summer! Ratunku!
Tato, to iluzja. Tak jak i ty.
Skoro tak, to ty się nim zajmij!
A wiesz co? Masz rację.
- Co powiesz na to? - Co ty wyprawiasz?
Boję się!
- Jakim cudem to za mało strachu? - To ty mnie przestraszyłeś!
- Nie, nie, tato! Jest okej! - Nie jest, to nie było normalne!
Mój największy lęk to bycie nieakceptowanym.
I słusznie!
Powinieneś się tego bać o wiele bardziej!
Da się zrobić.
Lubisz to? Życie ci zbrzydło?
Mam dość nieprzepracowanej traumy, by wybić pół szkoły.
5 ULUBIONYCH RZECZY W JESSICE
Debilu, to lista pięciu rzeczy, a ty wypisałeś cztery!
Złapcie mnie!
Nigdy przenigdy nie gadajcie z tym dzieciakiem!
Może chociaż zróbcie zdjęcie i poszerujcie?
A czemu nie.
Jak wystawimy sztukę? Johnny ma zapalenie krtani!
- Nie mamy dublera! - Ja go zastąpię!
- Ale ty nie znasz tekstu. - Pewnie, że znam!
Znam Trzy dni deszczu. Wykułem na blachę.
- Udowodnię wam to dopiero na scenie. - Jak chcesz.
Ale będzie ktoś z New York Timesa,
bo piszą artykuł o kondycji młodzieżowego teatru.
Idealnie.
Skończyło się w kościele?
Tak, już dawno umarli i to był czyściec czy coś.
Jak się skończyło w twoim świecie?
Jack, Locke i Sawyer zabili potwora i wszystkich uratowano.
Tylko jeden sezon. Idealna telewizja.
Chcesz być wielki, to nie trwasz wiecznie.
Prawda. Prawda. Prawda...
Do czego zmierzasz? Chcesz się pobawić w robota?
Jak coś, mam w domu olej.
Co to było? Diane!
- Diane? Diane. Diane... - Hej! Nie odpływaj!
Rick? Co się tu dzieje?
Jebany Morty! Chce zdominować dziurę! Idziemy!
Cicho, zaczyna się.
Niestety, nasz ojczulek nie żyje.
Walker, czy to ty?
Tak. Jestem Walker.
Mocno napadało w ostatnich dniach.
Co on, kurwa, odwala?
Co mu się stało?
Jest nagi i wygląda na chorego.
Dlatego, że umiera. Kurwa.
Muszę go stąd wyciągnąć. I obawiam się, że wyjdę razem z nim.
Wcale nie chcę. Ani trochę, Diane.
Naprawdę boję się dać ci odejść.
Doskonały lęk, Rick. Trzymaj się go.
Inaczej mnie zabijesz, ponownie.
No wiem. Ale Mortiego wcale nie muszę.
Skąd wiesz, że Morty jest prawdziwy? Widziałeś te dziwne jajca?
Żegnaj, Diane.
- Rick? - Morda, Morty!
Didżej, zapuść bit! Mamy lęk do pokonania!
Oto mój wnusio Dziwnego ma fiuta
Zamiast gapić się tam Lepiej patrzcie tutaj!
Niestabilny świr Ze mną nie ma nikt szans
Rzucaj szmalem Czas już na Rickowy masterclass!
Ja nie wiem, co to rap I nie wiem, co to rym
Ja nie wiem, co to rap Zesracie się!
Niesamowite.
I w górę las rąk! I dawać je w dół!
W górę las rąk! I dawać je w dół!
To trzy dni deszczu!
Tak! Super! Zajebiste!
Cóż za wystawna uczta osobistej odwagi.
Nagość zawsze sprawia, że teatr jest dobry.
- I jak się czujesz? - Akceptowany. A ty?
Żałosny. Ale... szczęśliwy?
Udało się! Pokonaliśmy lęki! Rick?
Hej, Rick? Wyglądasz na smutnego.
A tego się boję, no wiesz.
Obwiniam się za to, że jesteś smutny.
A to znaczy, że być może, wciąż nie wyszliśmy z dziury.
No ja zdecydowanie się boję, że wpadniesz na coś przede mną.
Więc tak, moim zdaniem na 100% jesteśmy...
Ja pierdolę. Nie chcę szukać dziury w całym...
Musimy znaleźć prawdziwe lęki, jeżeli chcemy wyjść z dziury.
- Prawdziwe lęki? - Tak. Wyznaj lęk, to go pokonamy.
Przed chwilą się ukrzyżowałem, żeby ocalić cię przed dziurożoną,
a ty mi mówisz, że to ja mam ukryte lęki?
Nigdy nie wyjdziemy, bo ty nie przyznasz, że się boisz!
Okej. Brawo. Pokonałeś go, nie?
Tak myślę. Ale skąd mamy wiedzieć?
Nie zaczynaj. Chyba się udało.
Nie boisz się, że możesz być czegoś pewien,
ale jednak nadal się mylić?
- Tchórzliwy dupku! - Skąd miałem wiedzieć?
Osiem dolców za porcję bekonu?
- Jaja sobie robisz? - To objaw większej choroby.
- Jak kapitalizm upadnie... - Skończyliśmy?
Bo ja wiem? Nie boisz się dziury samej w sobie?
Co?
Przysięgam, jeśli będziemy stąd, wychodzić, za dwa sezony...
- Może to było to? - Co?
Może musieliśmy pokonać lęk przed niepewnością?
- Wiesz? - Ta.
W tym momencie to już nasz lęk powszedni.
- Dzięki, dziuro! - Dzięki!
Już wiemy, że w tobie nie jesteśmy, więc... pa!
- Boisz się, że nie wyszliśmy? - Liczę, że nie.
- Ale jeśli tak... - W końcu się dowiemy.
- Już się tego nie boję. - Ja też nie. Okej. Ja się idę upić.
Mówią: żyj dalej Czas leczy rany
Ale nie moje Jestem zbyt złamany
Nie ma powrotów Jedyna zasada
Lecz w twoim przypadku Chciałbym ją złamać
Widziałem raz za razem
Że życie mi przemija
Włóczyłem się, gdzie bądź
Bez ciebie, nijak
Bez ciebie
A więc chowam zmarłych
Zaczynam od zera
Ale tak jak kiedyś Nie będzie już teraz
Widziałem raz za razem
Że życie mi przemija
Ale nie chce mi się żyć...
O mój Boże! Zmieniłem się w ojca!
Może stąd nie ma wyjścia? Może stąd pochodzimy?
No weź! Wyjdziemy z tego.
Ja tu zostaję.
Nie. To Rick i Morty. Bez ciebie stąd nie wyjdę.
- Co powiedziałeś? - Że cię tutaj nie zostawię.
Wstawaj! Jesteś niezastąpiony.
- Co? - O mój Boże! Wiem, czego się boję.
Mam lęk, że w prawdziwym życiu mi tego nie powiesz.
Boję się, że gdybym wskoczył dziury, to miałbyś mnie gdzieś
i nie wskoczył za mną, tylko byś się przyglądał.
W tym koszmarze chodziło o mnie.
Ciebie nawet nie ma w dziurze, prawda?
Dzięki, że wpadłeś do Dziury Strachu.
Lęk przed byciem zależnym od Ricka był wyborny.
Dobry Boże!
Morty! Jak było? Dużo pająków?
O Jezu. O mój Boże, nie.
Ty w ogóle tu nie wchodziłeś?
Nie, jedna osoba na raz. Każdy mierzy się ze swoimi lękami.
Gdybym bał się płomieni, a ty wody...
Rozumiem. W porządku.
W porządku, serio.
Wydajesz się trochę mniej zmartwiony.
Rick, czy jestem niezastąpiony?
Zależy, co przez to rozumiesz.
To dobrze. Dobrze.
Wróciłem.
- Nie! Muszę wiedzieć, że wyszedłem! - Jest aż tak dobra? Może wejdę?
- Nie! - Dziadkowi żałujesz?
Nie chcesz się z tym mierzyć.
To było naprawdę pojebane gówno.
- Nawet Diane tam była. - Co?
Nie w dobrym sensie. Proszę, uwierz mi.
Okej, młody. Zjedzmy pakleśniki.
Się porobiło. To już siódmy sezon!
Przez chwilę wszystko wisiało na włosku.
Pamiętacie, jak porwałem dzieciaka?
Przy okazji buchnąłem też to.
Najważniejsze to mieć w życiu cel.
I iść do niego nawet po trupach.
Wtedy będziesz spełniony.