Przepraszam.
Tak naprawdę publiczne wystąpienia nigdy nie były moją…
Nawet nie wiem, jak to ująć.
Zrobiłbym wszystko, żeby tylko nie przemawiać.
Choćby umarł. Umarłbym…
Żeby nie przemawiać.
Gdyby spadł na nas meteoryt, ulżyłoby mi.
Stwierdziłbym: „Chodź do taty”.
Elijah, spokojnie.
To tylko próba.
Gramy w tej samej drużynie. Bez presji.
Nie licząc losów firmy Regal Blue
i tych, którzy tu pracują.
Jeśli prezentacja nie wypali, już po nas.
- A tego nie chcemy. - Tak.
Jak wiecie, mam alergię na zarazki.
Seks bez gumki?
Nie ma bata.
Pewnego razu kochałem się
z kobietą z… nieważne skąd,
ale… zaczęliśmy się rozkręcać,
a moje jądra zbliżały się do rejonów,
do których nie chciałem, żeby przylegały.
Co tu się dzieje?
- O czym my… - Nie wiem,
ale nie mogę oderwać wzroku.
Mogę zasugerować zmianę garderoby?
Może na piankę.
Dajcie mu skończyć.
Rozumiem, co mówisz,
bo sama często czułam,
jak jajka faceta delikatnie uderzają mnie od tyłu
jak ciepła psia kupa w plastikowej torebce.
To denerwujące i obrzydliwe.
- O tak. - Przepraszam.
Jest tu dziś Steve z kadr?
Nie zaprosiłam go. Rany, co za smutas.
Właściwie to jestem.
O kurwa.
W każdym razie, jak wiecie,
podczas mistrzostw świata sprzedaje się więcej prezerwatyw
niż przy okazji innych wydarzeń.
Nawet więcej niż w Walentynki.
Czy w trakcie olimpiady.
Raoul, teraz ty. „Czy w trakcie…”.
Przepraszam, tak.
- A nie. Tak. - Tak.
- Szlag. - Boże, zabierzcie to ode mnie.
To żyje!
Dobrze. Tu jest…
- Wyłącz to. - Już.
Gdzieś tu jest przycisk.
OK.
Mogę już iść?
Nie, Jeremy.
Mam tylko… Mam coś ważnego o 11.30, więc…
11.30? To nie może poczekać?
To dializa.
- O w mordę. - No.
Przepraszam. Jasne, nie ma sprawy.
Jak mus, to mus.
To może…
werble, proszę.
Aby wygrać kontrakt na mistrzostwa,
zaprojektowałem prezerwatywę,
która pokrywa
zarówno penisa, jak i jądra.
Nazwałem ją…
Dawaj ten meteor, Boże.
Strażnik Jąder.
Nazwa mówi sama za siebie.
Co by nie gadać, ta gumka to kawał dobrej roboty.
To najlepszy produkt, jaki będę prezentować.
Jasne.
Słuchaj, Brad.
Nie traktuj mnie protekcjonalnie.
Obaj wiemy, że to była tylko próba.
Dopiero się rozkręcałem.
I rozkręciłeś się.
No co? To szwedzki stół.
- Nucisz „We Built This City”? - Tak.
Robię to, bo mam problem z połykaniem tabletek,
więc kiedy zamyka mi się gardło, śpiewam piosenkę,
żeby o nich nie myśleć.
Poszły.
Rozumiesz, że to mój produkt.
Powstał w mojej głowie.
Ja powinienem go prezentować.
Niekoniecznie. Pracujemy w zespole.
A ja do niego należę.
To fakt. Nikt nie projektuje tak jak ty, Elijah,
ale nikt nie sprzedaje jak Brad.
Idealnie się dopełniacie.
Mięso i ogień.
Tak widzę Brada.
Sam ogień, zero mięsa.
Przeciwieństwa się uzupełniają.
Na przykład Ben and Jerry lub czekolada i masło orzechowe.
- Michael i Fredo. - Właśnie.
I kim ja tu jestem?
Typowe pytanie Fredo.
Dzień dobry, Senhor Santos
i pozostali członkowie brazylijskiego ministerstwa.
Mam na imię Brad.
Brad Lewison.
Ale dla was po prostu „Brad ze sprzedaży”.
Słyszałem, że rozmawialiście z Champ Condoms.
Twardy konkurent.
Ale choć Regal Blue nie dorównuje Champ rozmiarami,
Champ ustępuje nam w pasji.
Domyślam się, że jako Brazylijczyk
sporo pan wie o namiętności.
Ale czasami
pasja może rodzić niezamierzone konsekwencje.
W Regal Blue chcemy chronić naszą najcenniejszą własność.
Penisa. To straszna rzecz, narażać się na niechciane ryzyko.
Oto pochwa!
Ale to nie jedyne precjoza wystawione na szwank w akcie uniesienia.
Mówię o nieproszonych gościach na seansach namiętności.
Os testículos od dawna są przekaźnikami
i odbiorcami niechcianych zakażeń.
To małe kuliste świntuchy.
Ma rację.
Przedstawiamy prezerwatywę,
która obejmuje nie tylko trzon i główkę penisa,
ale też, dzięki opatentowanej technologii lateksowej torby,
same os testículos.
I cenne genetyczne nasionka w środku.
Dlaczego nikt na to nie wpadł wcześniej?
W rzeczy samej, Senhor Santos.
Czyż nie warto, aby Regal Blue chronił was
i waszych bliskich na kolejnych mistrzostwach świata?
Imponujące.
Naprawdę.
Mam tylko jedno pytanie.
Jak nazywa się ten kondom?
- Strażnik Jąder. - Świetne…
Sam nie wiem.
Trochę za medyczna.
Niezbyt…
Niezbyt sexy.
Dlatego nazwę roboczą zmieniliśmy na…
„Balls Up”.
To rozumiem!
Małe bolas de futebol na prezerwatywie.
Wspaniałe. Naprawdę.
Bom, oficjalna prezerwatywa mundialu 2025 to…
Balls Up!
To będzie wspaniała współpraca, Senhor Santos.
Proszę, mów mi Artur.
Jasne, Artie.
Panowie, szampan.
Może mały toast?
Nie dla mnie.
W marcu będzie dziewięć lat.
Ty mięczaku.
Żartuję.
Musisz nadrobić zaległości.
- Hej! - Co tam masz?
To Abigail Breslin.
Jak Shirley Temple, ale z podwójną grenadyną.
A co powiesz na prawdziwy drink? Dajemy w palnik.
Myślałem, że się zwijamy.
Nie, dopiero zaczynamy.
- Błagam, nie schrzań tego. - Nie schrzań?
Nie widziałeś, co się działo? Trafiony, zatopiony.
Pasujecie do siebie.
Wy tego nie widzicie, ja tak.
Artie, symbolicznie.
- Nie, proszę. - Wiesz co?
W ramach tradycji…
Nie chcę, żebyś pił.
Tylko powąchaj, żeby zacieśnić współpracę.
No dobrze.
Tylko powącham.
Twoje zdrowie, Artie.
Pij.
To nie jest wąchanie.
Jebać to.
Panowie…
Co wiecie o futebolu?
Tyle że jest super.
Skandowanie, ślizgi na kolanach, gdy zdobywają bramkę,
komentator krzyczący: „Gol”.
I kawałki pomarańczy na koniec.
To dobra gra.
Gra? Nie.
Futebol to nauka, matematyka, fizyka, chemia.
Ale także nauki humanistyczne, sztuka, muzyka, poezja.
To także miłość, rodzina, społeczność.
To wiele rzeczy.
A czym nie jest?
A przy tym jest tak prosty.
Dwudziestu dwóch ludzi, jedna piłka,
zero rąk.
Gol!
Co za gość.
Nazywamy go magikiem.
Wiecie co?
Załatwię wam bilety na finał.
- Słucham? - Wam obu.
Dla ekipy Balls Up.
Lot pierwszą klasą, miejsca dla VIP-ów.
Zasłużyliście.
Dziękuję, Senhor Santos.
Artie, mam pytanie.
Jak dobrze znasz El Presidente?
- Lulę? - No.
Przyjaźnimy się od 40 lat.
Może też mu zaproponujemy Balls Up?
Oficjalny kondom Brazylii. Jak myślisz?
Świetny pomysł.
A żeby to uczcić,
jeszcze jedna kolejka lub trzy.
Może rundka wody.
Dla nawodnienia.
Wszystko schrzanisz.
To nic takiego. Będzie nasz.
- Bzdura. - Będzie dobrze.
Wiesz, czego mi brakuje?
- Piłkarzyków? - Cracku.
Cracku?
Mam jeszcze kontakt.
Od pulsu głośników robię się cały twardy,
- jak diamenty. - Słucham?
Hej, Senhor Santos,
- czas się chyba zwijać. - Patrz na to.
Co? Nie, Senhor Santos!
Ogarnij się.
Właśnie się ogarniam.
Kto chce gorącej…
O kurwa!
Mieliście się uzupełniać.
Uważać na swoje słabości.
Jeden sztywniak.
Drugi luzak.
Dwóch niedoskonałych pracowników,
którzy mieli niwelować swoje wady!
Chciałem się tylko upewnić, że Steve już wszystko wie.
Steve z kadr? Nie ma, kurwa, opcji. Nie dzisiaj. To zostaje między nami.
Ale jestem.
Ja pierdolę.
Chodzi o naszego klienta,
który po dekadzie trzeźwości walnął 11 shotów,
wyjarał dwa gramy cracku,
ściągnął pantalones
i próbował założyć nasz kondom na penisa.
I jądra.
I skoczył z balkonu z gołą dupą.
NAGI BRAZYLIJCZYK NA CRACKU SKACZE Z BALKONU
Siedem mln wyświetleń.
Zła reklama nie istnieje.
Co to, kurwa, ma być?
Jednym z tych 7 mln widzów był, i nie żartuję,
prezydent Brazylii,
który dziś rano zwolnił Santosa.
Porażka.
I nas.
Nas?
I jaki jest oficjalny kondom
gospodarza Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2025?
Champ Ultracienki.
Co?
Nawet nie zakrywają jajek.
Obiecuję, szefowo,
- że w przyszłości… - W przyszłości?
O czym ty gadasz, gościu?
Czy ty rozumiesz? Firma leży i kwiczy.
Uznajcie to za rozmowę końcową,
którą będę kontynuować
z należytą, jak cholera, powagą.
Pieprzcie się.
Zwalniam was ze skutkiem natychmiastowym.
Mnie też?
Tak, też!
Szefowa miała rację.
Jesteś sprzedawcą.
Ten twój garniturek? Jak pusty worek.
Brad ze sprzedaży
dba tylko o siebie.
Co w tym złego?
Jak nie zadbam o siebie, nikt tego nie zrobi.
O kogo mam jeszcze dbać?
Już ci mówię. O, właśnie.
Mógłbyś nauczyć się czegoś od Raoula.
Gość jest bezinteresowny.
Stary, to moje pudło?
Szefowa wywaliła i mnie.
Załatwiliście właśnie firmę
i moją opiekę medyczną.
Odkujecie się.
Jeśli teraz umrę,
to będzie wasza wina.
Adiós na zawsze.
Lizusie i zabójco marzeń.
Jak chcesz wiedzieć, podlizywanie się to sztuka.
Nie nazywaj tego zwykłym lizaniem dupy.
Ciekawe, co myślisz o kopaniu w dupę,
bo zaraz cię w nią kopnę.
Kopniesz mnie?
Nie.
Skurwy…
Dobrze.
Mógłbym rzucić to pudło i odstawić ci szopkę,
ale szkoda brudzić sobie butów.
Żebyś się nie spocił.
Wymyślę coś po drodze
- i odgryzę się jeszcze. - Już się boję.
- Czekaj na mesa. - Jasne.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
- Witam. - Witam.
BRAZYLIA 2025 PEŁNY DOSTĘP
Ożeż.
- Kurwa. - Kurwa.
Wszystko…
Wszystko gra?
Jak najbardziej.
U mnie też.
Nie mogło być lepiej.
Niezła jazda z tymi biletami.
Pewnie przez biurokrację.
Ktoś kazał komuś z działu, żeby wysłał bilety.
Zapomnieli o sprawie.
Farciarze z nas.
To prawda.
Najpierw na dnie, teraz w chmurach,
niezłe sus.
- „Sus”? - Sus.
Jak nagle trafiasz z dna na szczyt.
Ni stąd, ni zowąd, tak się mówi.
Nikt tak nie mówi.
Zmyślasz.
I słabe to.
Co za widowisko.
Panie i panowie, gdziekolwiek nas teraz oglądacie,
zapraszamy na finał Pucharu Świata 2025.
Nie wiem, jak u ciebie, u mnie jeszcze gorzej.
Co?
„Wszystko gra?”
I jeszcze to.
To też znaczy, że wszystko gra.
Czyli „Tudo bem”? „Tudo bem”.
Taka ciekawostka z magazynu „Contrails”.
Śmieszne. Patrz na to.
To apka tłumacząca z głosem Larry'ego Davida.
Jak się masz? W porządku.
Super, co?
Pora zatankować.
Pewnie. Co to ma być?
- Źle napisali „Sprzedaż”… - Widzę.
…na pierwszej,
więc dali mi drugą za darmo.
BRAD Z JEBANEJ SPRZEDAŻY
- Miło. - Jedna dla każdego.
Super.
Jeśli mam jej użyć,
najpierw muszę się…
zabezpieczyć.
Po 39 dniach rozgrywek
z 48 drużyn z całego świata pozostały już tylko dwie.
Bohaterowie gospodarzy i ich rywale z sąsiedztwa, Argentyna.
Cztery długie lata oczekiwań dzisiaj dobiegają końca.
No co?
Masz w sobie coś z Brada ze sprzedaży.
Trochę tak.
„Zły Elijah”.
Objawia się raz na dekadę.
Jak kometa.
Kto by pomyślał.
BĄDŹ GOTOWY CHAMP ULTRACIENKIE
„Ultracienkie”? Serio?
To potwarz dla prezerwatyw z całego świata.
Ci ludzie zwariowali.
- Głośno. - Jeszcze nie zaczęli.
Nadeszła historyczna chwila,
finał Mistrzostw Świata,
dwóch najpoważniejszych rywali spotyka się na największej arenie.
Pierwszy raz toczą bój w finale Pucharu Świata.
Zaczynamy. Argentyna w jasnoniebieskich barwach
i Brazylia na żółto.
Wbijaj ją!
Faul!
Tam powinna być nasza maskotka,
a nie jakiś jebany hot dog.
To nie jest hot dog.
To linguica, brazylijska kiełbasa.
Wszystko… Powinna być nasza.
Wątpię, że zgodziliby się na kondoma z jajami.
Przywalę temu fiutowi w samego fiuta.
Pierwsza połowa dobiega końca, walka jest zacięta, ale nadal brak goli.
Może Argentyna zdobędzie się na ostatni atak,
by przejąć inicjatywę na boisku. Niezła akcja.
Podanie do Albertiego.
Mija dwóch obrońców, omija ich jak slalomista.
- Wielka szansa dla Argentyny! - Nie!
Gol!
Bramka Albertiego! Niesamowite wykończenie!
Co za gówno!
O mój Boże.
Spójrz na tego fajfusa.
Hej, linguica!
A może powinienem powiedzieć „parówo”?
Brazylia!
To już druga połowa meczu.
Argentyna prowadzi 1-0.
Będą grać na czas i kontrolować presję,
żeby spokojnie utrzymać wygraną.
Ale Brazylii kończy się czas.
90 minut za nami.
Mamy doliczony czas.
Wślizg obrońcy.
To musiało boleć.
Zabić Argentyńczyków!
Teraz kumam.
Biorą nas pod włos.
Niby kto?
Ci z Champ, z tymi ich reklamami
i kiełbasą.
Robią sobie z nas jaja.
Co ty gadasz?
Nie widzisz tego?
Wygląda jak wielki kutas,
który się z nas nabija.
Wyluzuj. Czasem kiełbasa to tylko kiełbasa.
Daj spokój, to fiut.
- Boże. Odwala ci. - Tak?
Macha nam fiutem i jajami przed nosem.
Wpycha go prosto w chorą nerkę Jeremy'ego.
Przestań, to obłęd.
Gdyby chcieli coś przekazać,
założyliby maskotce prezerwatywę.
Zegar tyka, a brazylijscy kibice nie mogą na to patrzeć.
Coś takiego,
Leo linguica zakłada na głowę czapkę.
To kutas!
Spokojnie.
- Gapi się na nas. - Spokojnie.
- Wyluzuj. - Zasraniec.
To nieważne. Dobrze się bawimy.
Świetna interwencja bramkarza.
Koci refleks w brazylijskiej bramce.
Może dzięki tej obronie Brazylia jeszcze odżyje.
Trafiony, zatopiony.
Nie! Zły Elijah!
Nadchodzę, parówo!
Chyba cię…
Przestań, to linguica!
Nabijasz się ze mnie?
Zły Elijah! Zły!
Zwinny Pereyra przedziera się
przez obronę Argentyny jak balerina.
A to co? Maskotka i dwóch kibiców na boisku?
Jest sam na sam z bramkarzem.
Bramkarz upada.
To będzie gol. Nie!
Co tam się stało? To szaleństwo.
Niezwykłe. Co tu się wydarzyło?
Dwóch kibiców wtargnęło
na boisko i powstrzymało Brazylię przed wyrównaniem
w finale Pucharu Świata
w absurdalnych okolicznościach.
Dwóch idiotów.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Sędziowie muszą podjąć teraz ważną decyzję.
Przyda im się pomoc z samej góry.
Brazylia nie ma szczęścia.
Zasady mówią, że kiedy coś na boisku,
czy to sędzia, przedmiot, zwierzę, czy osoba, wtrąca się,
cytuję: „Grę należy wznowić
z pozycji piłki meczowej bez kary”.
Sędzia postępuje zgodnie z przepisami,
co jeszcze bardziej rozwścieka Brazylijczyków.
Cała Brazylia czuje się okradziona.
Zabić Amerykanów!
Co oni krzyczą?
Umrzecie! Umrzecie!
Umrzecie!
Chyba mówią o tobie.
Gińcie!
Uspokójcie się!
To tylko gra!
I tak to się kończy.
Argentyna zostaje mistrzem świata po nieprawdopodobnej końcówce.
O nie.
W mordę.
O stary.
Jesteśmy w piekle?
Niedaleko.
To twoja wina, że wbiegłeś na boisko.
Błagam. Gdyby nie ty, nadal mielibyśmy pracę.
To powinna być nasza maskotka.
To nie był kondom.
Ile razy mam ci powtarzać?
To była linguica!
OK. Nie panikuj.
Nie panikuję. Za późno na to.
No i masz.
Myślisz tylko o sobie.
Mówiłem do siebie.
Dzień dobry.
Antonia Costa,
najlepsza obrończyni z urzędu w Brazylii.
Tak mnie nazwie magazyn „Veja”, gdy wygram.
„Proces stulecia”.
Dotąd nie przegrałam.
Nie wygrałam też żadnej sprawy, ale mam czystą kartę.
To twoja pierwsza sprawa?
To mój pierwszy dzień!
Nowa dostała brudną robotę.
Ścieki trafiają na sam dół.
„Ścieki…” Co to za metafora?
Nie wierzę, że będziesz bronić tych bydlaków.
Zrobisz to własnemu krajowi?
Przepraszam, ale nie powinien pan tego słuchać.
Wykorzystajmy młodzieńczy entuzjazm.
Jaki masz plan?
Dobra. Zrobimy tak…
Mogę? Studiowałem prawo na Penn…
- State. - Tak. Nie dałeś mi dokończyć.
Mama myślała, że zostanę adwokatem.
Ale zawsze robię wszystko na opak.
Pamiętam pewną sprawę przeciwko Humberto Alvarezowi-Machainowi…
A ja sprawę sędziego Joe Browna, „Krewetki
- to nie przelewki”. - Przepraszam.
Dwie minuty na osobności. Mogę…
Dostaniemy wyrok śmierci, prawda?
Właśnie.
Jak skończymy tortury.
Dlaczego ciągle się wtrąca?
Nikt cię nie pytał o zdanie, von Frankenstein.
Nie zwracajcie uwagi.
Złożyłam przysięgę.
Jestem światłem, które rozwiewa mrok niesprawiedliwości,
bez względu na straszliwą cenę.
„Bez względu na…” Co to…
Jaka straszliwa cena? Jesteś obrońcą z urzędu.
Tak, ale jednak.
Po tym nie będę mogła spokojnie chodzić ulicą.
Robić zakupów, korzystać z toalety.
Mama będzie napiętnowana w kościele.
Braci będą nękać w szkole.
- Ojej. - Ale to bez znaczenia.
Mam plan, jak was stąd wyciągnąć.
Moment.
Uznaj to za rozmowę końcową, Antonio Costas.
Co ty wyrabiasz?
Myślę o kimś poza mną samym.
Skrzywdziliśmy zbyt wiele osób.
Zwalniam cię.
- Co? Nie! - Nie!
Idź, zrób zakupy i skorzystaj z publicznej toalety, jeśli musisz.
Może wyłóż deskę klozetową papierem.
Niczego nie rozumiesz.
Po prostu idź, coś wymyślimy.
Niczego nie wymyślą.
Jestem ich obrońcą, tak?
Mam prawo porozmawiać z nimi
na osobności, proszę wyjść.
Już nie jesteś. Zwolnili cię.
Bo nie znają jeszcze mojego planu.
Proszę stąd wyjść!
Zatrudnijcie mnie.
Mogę tylko zostawić numer?
Nie rozumiesz powagi tej sytuacji.
Brawo, debilu. Straciliśmy jedyną szansę.
Nie zrujnuję jej życia.
Kiedyś nauczysz się, że dobre uczynki mają cenę.
Zajmę się tym.
Senhor DeBell. Senhor Lewison…
Głupcy.
Teraz pan decyduje.
Brad. Elijah.
Tak, Os Estúpidos.
Nie zwracaj uwagi na te złośliwości.
Jestem Jessel Cristos, minister obrony.
Minister obrony?
- Jezu Chryste. - Dobry…
Wróciłem z joggingu.
Moją misją jest bezpieczeństwo
naszego wspaniałego kraju i jego mieszkańców.
Dlatego przyszedłem dziś wcześniej, by upewnić się,
że nic wam nie grozi.
No.
To bardzo miłe.
Zapraszam.
Jesteście Amerykanami.
Muszę zapytać,
czy rozumiecie, jak bardzo nienawidzimy
naszych rywali z południa?
Mój syn…
zaczął kibicować Argentynie.
Mały bunt.
Od tamtej pory nie rozmawiamy.
Nastolatki bywają trudne.
Miał wtedy dziewięć lat.
To Elijah wbiegł na boisko.
To on wbiegł na to jebane boisko!
- Kazałem mu wracać! Uchlał… - Nie.
Zamknąć mordy!
Dość tych głupot!
Strach w waszych oczach.
Pewnie macie mnie za zwyrodniałego służbistę
zdolnego do bestialskiej i niepohamowanej przemocy.
Przepraszam.
Wbrew waszym podłym kulturowym uprzedzeniom
nie odrąbię wam rąk
ani nie wrzucę was do lochu.
Może Venmo?
Nie przyjmę też marnej łapówki.
Zamiast tego…
pozwolę wam odejść.
Pozwoli nam pan…
Proszę.
Drzwi są otwarte.
Ta sama winda co wcześniej.
Idziecie do holu, a potem prosto.
Podwójne drzwi, prosto na ulicę.
Nie wiem, jak panu dziękować.
Jest pan tak miły i empatyczny. Dziękuję.
Nie spodziewałem się tego.
Był jak Jezus. Bardzo wyrozumiały.
Wyrozumiały?
Nie widzisz, co się stało?
Rzuca nas wilkom na pożarcie.
Potrzebowaliśmy jakiejś
policyjnej ochrony.
Eskorty do samolotu.
Wygnał nas na ulice.
- Kurczę. - Ulice Brazylii.
Racja. Rozpoznają nas.
Nie mam nijakiej twarzy jak ty.
- Nie w Brazylii. - Dobra.
Wiesz co? Tylko nie panikuj.
Tłumy wyczuwają strach.
Musimy zachowywać się naturalnie.
Uśmiechaj się, kiwaj głową i tudo bem.
- Tudo bem. - Na luzie.
- Tak. - Chodź.
Szlag. Boże.
Chodź.
Nie wiem, jak długo utrzymam ten uśmiech.
Możesz się ruszyć?
- Boże, wybacz. - Wszyscy na nas patrzą.
Boże.
Dokąd idziemy?
- Nie wiem. - To pocieszające.
O mój Boże!
Szlag! Mój telefon.
- Odpuść. - Słucham?
Mam 18 miesięcy płatności!
Nie zapłaciłeś z góry?
Wziąłem na raty, OK? Oferta wydawała się dobra.
Tak to działa.
Głupcy!
Szlag.
Dawaj!
O Boże.
Kurwa.
Chodź.
Biegną dalej.
Czyli kto?
Brazylijczycy!
Wsiadajcie!
Senhor Santos, co robisz?
Odwalam czarną robotę.
Świetnie wyglądasz, Artie.
Dwa miesiące dawałem w szyję,
ale od 23 dni jestem czysty.
Dzięki wam.
Przejrzałem na oczy.
Dzięki Bogu wszystko gra.
Jasne, żona mnie zostawiła.
Sąd odebrał mi dom i dzieci,
straciłem pracę, emeryturę i godność.
Że nie wspomnę o objawach odstawienia.
Nie mówię o owadach na skórze.
Tylko o tych pod skórą.
Co ty tu robisz?
Czemu to dla nas robisz?
Dwanaście kroków odwyku.
To dziewiąty.
- Współudział? - Zadośćuczynienie.
To jaki jest plan?
Na mnie nie patrzcie.
Ostatnio mam mętlik w głowie.
Miałem elektrowstrząsy kory przedczołowej,
by powstrzymać nawroty.
Czekam na propozycje.
Przyjaźnisz się z El Presidente.
- Nie możecie się pogodzić? - Nie.
To najprawdziwszy Brazylijczyk w tym kraju.
A kto tu nie jest Brazylijczykiem?
Konsulat USA!
- Genialne. - Immunitet dyplomatyczny.
Trzymajcie szelki.
Szlag.
Naucz się prowadzić, dupku.
Albo nie, jest git.
Dajesz radę.
Kurwa!
Pokierujesz nas do ambasadora?
Chyba nie zna angielskiego.
Ja się tym zajmę.
Panowie…
Zadam wam proste pytanie.
Odpowiecie źle,
a odstrzelę wam łby.
Oto ono.
Dwóch mężczyzn…
Czy odpowiedź to „yaysh” czy „naow”?
Przepraszam. Nie do końca rozumiem.
Możesz powtórzyć pytanie?
Dwóch mężczyzn…
Odpowiedź brzmi „yaysh” czy „naow”?
Powiedziałeś…
Co?
Co to…
Angielskie słowo…
Możesz je użyć w zdaniu?
Jest bardzo…
Jaka jest odpowiedź?
„Yaysh” czy „naow”?
Ty pierwszy.
Powiem „yaysh”.
Co to jest „yaysh”?
Spytałeś…
Myślałem, że pytałeś o „yaysh” i „naow”.
Powiem „naow”.
Wybrałeś inną odpowiedź niż kolega.
To znaczy, że jeden z was…
umrze.
Ponieważ…
robię…
sobie jaja!
Myśleliście, że tak się mówi? „Yaysh” i „naow”?
Uczyłem się angielskiego na Uniwersytecie Missisipi.
Do boju, Rebelianci!
Rebelianci. Ole Miss. Tak.
Myślę, że ich znanym absolwentem jest…
- Peyton Manning, tak? - Eli.
Znasz Eliego?
Mój szwagier się z nim nie dogadywał.
Słyszałem, że Eli jest trochę trudny.
- Walić go. - Bradley.
- Tak, Brad. - Elijah.
Jestem Pavio Curto Bundchen.
A te 800 kilometrów kwadratowych dżungli
to mój dom.
Osiemset kilosów. Aż tak mnie odcięło?
Będzie potrzebny rezonans, jak wrócimy.
Widzicie, ten dom, ten kartel, cały kraj,
w Brazylii nie ma nic, na co mnie nie stać,
wliczając w to was.
Gdybym zechciał,
posłałbym wam po trzy kulki w fiuty.
Wziąłbym maczetę, wyciągnął je,
przeładował gnata
i strzelił wam w łeb.
Jeśli mogę prosić, wolę najpierw kulkę w łeb.
Potem możesz strzelać w fiuta.
Dobrze.
Ja wolę w samego fiuta.
Nic przyjemnego, ale chociaż przeżyję.
Dzisiaj nie odstrzelę żadnego łba ani fiuta.
Pewnie się zastanawiacie, czemu was porwałem.
Właśnie.
Ma swoje powody. Rozejrzyj się.
Właśnie, piękne wnętrze.
- Imponujące. - Naturalne światło.
Nie widziałeś go wcześniej.
To była zatęchła nora.
Las deszczowy jak okiem sięgnąć,
a rdzenni mieszkańcy srali tu na podłogę.
Więc ich wygnałem.
Wypaliłem 40 000 hektarów.
Zrobiłem basen, boisko do pickleballa
i, jak to się nazywa, masowy gruz?
Masowy grób.
Znów nadchodzi deszczowy dzień
Gorąco ci?
Nie, nic mi nie jest.
Nie. Pocisz się.
Jestem okropnym gospodarzem.
Mieliśmy problem z klimą,
więc poprosiłem Nando, żeby ją naprawił,
ale chyba nie sprostał zadaniu.
Wybaczcie.
Tajna policja.
Przynajmniej tak się zachowywał od kilku lat.
Ale szczerze mówiąc,
czasem mylę tajniaków
z gośćmi, którzy kiszą kupę,
mają podobny wyraz twarzy.
Zabierzcie go.
Do masowego grobu?
Nie, do leniwej rzeki. Jasne, że do masowego!
Pozwól, że zacznę trzyczęściowe przeprosiny.
Nie zrobilibyśmy tego, gdybyśmy wiedzieli,
jak bardzo zależy wam na futbolu.
Myślisz, że mi na nim zależy?
Mam w głębokiej dupie futebol.
Właściwie to go nie znoszę.
To głupia gra.
Widzieliście kiedyś gola na żywo po wejściu do baru?
Zawsze tylko powtórki.
Tak rzadkie są te pieprzone gole!
Albo to całe udawanie.
Dorośli faceci, którzy po byle kuksańcu zachowują się,
jakby dostali z bazooki?
Nareszcie ktoś, kto to rozumie.
Ale jest problem.
Moja nienawiść do futebolu
nie równa się temu,
jak bardzo kocham…
pieniądze.
Nie jestem materialistą.
Nie kocham pieniędzy.
Kocham to, ile można za nie kupić
i jak nimi kontrolujesz ludzi.
Jasne.
Dlatego, chociaż nienawidzę futebolu,
postawiłem sporą sumkę
na finał Pucharu Świata.
Ile przez nas straciłeś?
Ile straciłem?
Wygrałem, kurwa!
Obstawiałem sumę goli!
Gdyby Brazylia strzeliła,
byłbym 30 milionów reali w plecy.
A jestem 30 baniek do przodu.
Zrobiłem sus o 60 baniek w górę.
- Sus! - Sus…
Jak to wyjaśnić? Kiedy nagle coś ci się trafia.
On mówi, że „sus” to głupie.
Nie, już się przekonuję.
Zrobiłem wielki sus.
Wszystko dzięki wam, wy skurkowańcy.
Miło, że pomogliśmy.
Senhor Pavio Curto…
Mówcie mi Curt.
- Curt? - Curt.
Curt, tak dla jasności, porwałeś nas, żeby…
Imprezować!
Jak w ogrodzie Edenu, mała
Ze mną będzie ci niczym w niebie
Jak w ogrodzie Edenu, mała
- Kogo chcę? - Kogokolwiek.
Rzuć nazwisko, a go załatwię.
Taki mój prezent, gordinho.
O Boziu, muszę to przemyśleć.
Szefowa Burgess.
Czekaj, mój lekarz.
- Twój lekarz? - Tak.
Co za upierdliwy typ.
Jak się nazywa?
Nie zapisuj tego.
Czytam tylko menu na głos. Nie zamawiam.
Ktoś jeszcze?
Brad?
Brad.
Hej.
Miło, że Curt pozwolił nam wziąć prysznic i dał te ciuchy.
- Spójrz na nie. - Świetnie, patrz na telewizor.
PIŁKARSKI KOSZMAR W BRAZYLII
Z nietypowych, ale niezaskakujących wieści,
dwóm Amerykanom odbiła palma w innym kraju.
To Brad Lewison i Elijah DeBell,
byli pracownicy zamkniętej firmy
Regal Blue Condom.
- Nie mogłam uwierzyć. - Żartujesz?
Brad to jeszcze. To była kwestia czasu.
Ale Elijah, to już
- przesada. - Nie chcę na to patrzeć.
Pytamy o opinie o tak zwanym Fiasku w Rio.
Szczerze?
Wstyd mi.
Pomyśl, ile dobrego USA zrobiło w Ameryce Południowej.
Wojna z narkotykami, udział CIA w wyborach.
ZDANIE AMERYKI
Całe to dobro nagle wyparowało, a wszystko
przez te dwie łajzy.
Wściekłość rodaków to jednak nic przy oburzeniu,
jakie ogarnęło piąty co do wielkości kraj świata.
Gdybym mogła, zabiłabym gości!
To tylko kwestia czasu!
Będą martwi!
Wstyd na całą Amerykę
jest tragedią dla Brazylii.
Oddaję głos do studia, Alexi.
Cały świat fanatyków futbolu w Brazylii
poluje teraz na Lewisona i DeBella.
- Ci bezmyślni Amerykanie… - Możemy…
Wszyscy w Brazylii chcą was załatwić.
Nie, póki żyję.
- Widzisz? - Więcej szampana!
- Jesteś debeściak. - Dzięki.
Jesteśmy tu z nim bezpieczni.
- Wyluzuj. - Szampan wszystko załatwi.
- Cześć. - Cześć.
Jesteś americano?
Tak.
Lubisz karaoke?
Może trochę.
A cycki?
Ociupinę. To podchwytliwe pytania?
Zaśpiewasz mi piosenkę, gatinho?
Sam nie wiem, właściwie…
Proszę.
- Zabaw mnie. - Nie, może…
- Jeden kawałek. - Nie śpiewam karaoke.
Gościu, śpiewaj, kurwa!
Nie musiałaś się odcinać tak
Udawać, że nic się nie stało I że nic nas nie łączyło
Nie chcę już od ciebie nic
Jesteś teraz kimś Zupełnie obcym mi
Myślę o tych wszystkich razach Gdy wystawiłeś mnie
Byłam przekonana jednak Że to przez coś, co zrobiłam
Nie chcę już tak dalej żyć
I domyślać się znaczenia słów
Miałeś raz na zawsze skończyć z tym
Miałam nie przyłapać nigdy cię Na spotkaniach z jakąś twoją byłą
Nie musiałaś się odcinać tak
Udawać, że nic się nie stało I że nic nas nie łączyło
Nie chcę już od ciebie nic
Traktuj mnie jak zero Tak się właśnie…
Brawo! Kocham was obu!
Jesteście genialni.
A teraz was wynagrodzę,
mówcie, czego wam trzeba, a dostaniecie to.
Możemy wracać do domu?
Poza tym.
Nie możecie wyjechać.
Widzieliście, jak tu na was reagują?
To zbyt ryzykowne.
Coś jeszcze?
Mam coś.
I nazywamy go
„Strażnikiem Jąder”…
„Balls Up”.
Przepraszam.
Dlaczego nikt na to wcześniej nie wpadł?
Wiesz…
Elijah,
nie widzę siebie w branży kondomiarskiej.
To dość podły biznes.
Musiałbym powiedzieć matce,
że handluję metą,
ale tô dentro.
Czyli wchodzę w to.
Wchodzisz?
Jesteś…
Trafiony, zatopiony.
Najwyższy czas!
Nareszcie jakaś ochrona
dla moich odsłoniętych jaj.
Mam gdzieś twoje jaja.
Ale wyobraź sobie,
ile koki można włożyć do prezerwatyw,
a potem je połknąć i przemycić.
Żebyś wiedział.
To byłyby duże koksowe kiełbaski z klopsikami.
To odmieniłoby branżę.
Zobaczmy, czy są tak wytrzymałe, jak mówisz.
Szybkie pytanie.
Co, jeśli mam silny odruch wymiotny?
Może uznam, że prezerwatywa nie nadaje się do użytku
i że zmarnowałeś czas mój i mojej rodziny.
I może zrobię futebol
z twoich półdupków.
Doceniam szczerość.
Po prostu połknij.
Jasne, po prostu.
Wiesz, że mam takie gardło, że się zamyka.
Na litość boską, nie przeżuwaj jej.
Pięknie.
Wspaniała technika.
Trening się przydał.
To nie wasze pierwsze rodeo?
Dajecie.
Zbudowaliśmy to miasto
Zbudowaliśmy to miasto na rock and rollu
To Jefferson Starship?
Sam Starship.
- Skrócili nazwę. - Serio?
Jakiś problem?
Chcesz może tabasco?
Jest bez smaku.
Nie chodzi o smak.
Raczej o penisa i jaja pełne kokainy,
które mogą mnie udusić.
W pełni rozumiem.
Sos holenderski?
Poszło.
Brawo!
Tak!
- Wracamy na imprezę. - Jak to zrobiłeś?
Brad, jak to zrobiłeś?
- Pa! - To proste. Musisz go wessać.
- Wracamy na imprezę! - Zgłębiaj mój kartel.
Odbiło im.
Piękna determinacja.
Kijowa sprawa.
Przerwa. Przepraszam.
Czy to Gisele?
Co tam robi Gisele?
To kolejny z twoich podbojów?
Dlaczego miałbym podbijać
własną siostrę?
Gisele…
To twoja siostra?
Pavio Curto Bundchen.
Gisele Bundchen.
Na rodzinnych spotkaniach
wszyscy mówili,
że będę supermodelem,
a ona zostanie szefową kartelu.
Ale ojciec mówił, że jedno z nas musi iść na studia,
żeby studiować handel kokainą.
Jako najstarszy
postąpiłem honorowo.
Porzuciłem swoje marzenia,
by ona mogła spełnić swoje.
Jasne, dobrze się spisała.
Ale mogło być lepiej.
Mogłem zjednoczyć świat…
w miłości do mnie.
Ale ona zawsze pragnęła uwagi.
Otacza się ludźmi, którzy jej tylko potakują.
- Prawda? - Tak.
Szefie,
- pokaż mu. - Tak.
Nie.
- Pokaż mu. - Nie. Nie chce tego widzieć.
Pokaż mu.
To go nie interesuje.
Interesuje. To może poczekać.
Musi to zobaczyć.
Proszę, Curt.
Dois minutos, nie ruszaj się.
Nie czuję się najlepiej. Wzdęło mnie od tego koksu.
Szkoda.
Zawsze chciałam wyruchać Amerykanina.
Możemy z tym poczekać?
Wciąż to masz.
Mogłem być najlepszy!
No.
Masz trzy sekundy na połknięcie go.
Skoro tak sprawę stawiasz…
To ciekawe, najpierw jajka. Nie spodziewałem się tego.
Pomyślałem, że jeśli przejdą jajka,
reszta jakoś poleci.
Za Balls Up!
Balls Up!
Elijah, mam pytanie.
Widzę podobieństwo.
Przynajmniej we włosach.
Widziałeś kumpla?
Brada? Wybiegł, więc…
- Ta kobieta, z którą wyszedł, Emilia? - No.
To żona Pavia Curta.
To jego żona?
Mój szef uprawiał dużo seksu. Na maksa.
Tak często, że już go nie kręci.
Żeby go rozkręcić,
Emilia znajduje innego faceta i go uwodzi.
Potem Pavio Curto ją przyłapuje
i się wścieka.
Uprawiają seks, a my torturujemy gościa
rozbitą butelką cachaçy.
- To taki rytuał. - Tak, to rytuał.
Dajcie mi chwilę.
- Byk? - Spodoba ci się, Brad.
- No nie wiem… - Brad. Cześć.
Daj mi kondoma z twojej bezdennej nerki.
Złaź z tego łóżka! Zostaw tę kobietę!
Emilia!
Ten americano cię wykorzystuje?
Tak.
Przeciwnie. To ona chciała mnie wyruchać.
Brad, Brad, Brad.
Wiemy, co się teraz stanie.
Właściwie to nie.
Co? Ty wiesz? Co jest…
To nieporozumienie.
Mówiłeś, że mam zgłębiać kartel.
Nie mówiłeś o niej?
Myślałeś, że pozwolę ci zabrać żonę
i wsadzić swoje pinto w jej barrigão?
Nie wiedziałem, że to twoja żona.
- Jest przyjazna. - Pewnie.
Jest przyjazna. Taka nasza natura.
To Brazylia.
Jej były mąż nie zdążył się rozłożyć w masowym gruzie.
Drogi mężu,
jak pomścisz moją zniewagę?
Myślałem o małym morderstwie.
Jesteś tak samo nakręcony jak ja?
Chwila, przerwa.
Mieliśmy się kumplować.
Davi, Benicio, nic nie powiecie?
Nie jesteś moim kumplem, gnoju.
Dorastałam w rodzinie fanów futebolu.
Przepraszam.
Po raz tysięczny mówię,
że to tylko gra!
Ta, którą przegrasz.
Zabij ich.
Dobra, kochasiu, przygotuj się na śmierć.
Czas na analismo.
Panowie, ustawcie go.
Co to?
To pewnie konkurenci z kartelu Cardosy.
Nie spoczną, póki wszystkich nie zabiją.
Proszę,
odstrzelcie im fiuty za mnie.
Zrobimy, co w naszej mocy.
Pocałuj mnie.
Pocałuj.
Co?
Nie.
Nie odpływaj teraz.
Nie waż się umrzeć, Curt.
Zostań tu.
Nie pytaj.
Nic lepszego nie mogło się zdarzyć.
Musimy spierdalać.
- Szybko. - Dobra.
Boże!
- Kurwa. - Dawaj.
Uważaj, żebyś nie wpadł do grobu.
Chyba wzywają nas na pokład.
Wskakuj.
Kurwa.
O Boże.
W tym wozie jest kokaina warta ze 100 milionów.
I z pięć milionów w naszych żołądkach.
Teraz w jelitach. Nie czujesz?
Szybciej! Jedź!
Boże, wdycham kokę.
Nigdy nie brałem narkotyków.
Prawo Murphy'ego.
Wreszcie pozwala nam zaprosić parę dziewczyn
na imprezę…
Boli cię brzuch?
To pewnie ten dip z karczocha.
Nie. Czekaj.
Kokaina!
Jasna cholera.
Masz w sobie nie tylko fiuta,
ale też dwa jaja.
Wszystko dzięki Amerykanom.
Co oni mówią? Co się, kurwa, dzieje?
Chwila.
Mój mąż stracił czujność,
a teraz nie żyje przez tych debili.
Posiekałabym ich na kawałki
i jadła jak orzeszki, do samego Paragwaju.
Ten wysoki, Brad?
Co za pustak.
Myślał, że ma u mnie szansę.
Zero chemii.
Jakby mnie macał brat.
Poszczęściło mu się.
Jeszcze dwie minuty i skończyłby
z rozbitą flaszką w dupie.
A ten Elijah.
Jego pale brakuje energii.
Jest taki neurotyczny.
Nie powinnam się nabijać.
Nerwica natręctw jest smutna.
- Dobra, wystarczy. - Daj mi to. Nie ruszaj…
Co to było?
- W porządku? - Tak.
Zatkało mnie. Jesteś cały?
- Tak. - Nie mogę znaleźć telefonu.
- Dobra, mam. - Co?
- Jest. - Boże. Dziękuję.
Boże.
Cholera, to bolało.
Cicho.
Wiesz co?
Czuję się całkiem dobrze.
To ten koks.
O mój Boże.
Pomodlimy się?
Za kogo?
Napalonych zabójców,
którzy zabiją nas, jak tu zaczekamy na tych drugich?
Później się pomodlę.
Dobra, idziemy dalej.
Co jest, kurwa?
- Szlag! - Co?
- Mam zjebaną nogę. - Stary, musimy się ruszać.
Jesteśmy w dżungli.
- O w mordę. - Co?
Nic. Tylko nie patrz w dół.
- Teraz na pewno spojrzę. - Ale nie…
Boże, moje kolano!
Moja babcia mówi w takich chwilach…
Napraw mi kolano, zanim faza mi zejdzie.
Racja, sorki.
Nim to zrobię, chcę powiedzieć,
Brad,
że cię kocham.
To przez kokę. Też cię kocham. Teraz kolano.
- Co? - Mówisz to, bo jesteś na haju?
- Ja mówię serio. - Kolano.
Dobra, kolano. Gotowy?
- To drugie. - Oczywiście.
W lewo luz, w prawo skręt?
To chyba tak nie…
O kuźwa! Boże!
Naprawiłem je.
O mój Boże.
Wyleczyłeś mi kolano. Dziękuję.
Też cię kocham.
No co?
Wiem, jak to wygląda.
Ostrożnie, sprawdź, czy działa.
Tak.
W porządku?
Pięknie.
Dobrze. Cieszę się.
Musimy wyjść z dżungli…
Zero sygnału, więc nie ma GPS-u.
Ale wiemy, że jechali na zachód do Paragwaju.
Słońce wschodzi…
Tyłem do równika.
Bardzo się mylisz. Musimy iść
plecami do porannego światła,
a potem biec, aż dotrzemy do Paragwaju.
Paragwajskie noce Tak
Czas na Paragwację
- Dobrze. - Myślisz, że robimy postępy?
Nie.
I bez tej całej kokainy
- zaczyna do mnie docierać… - Nie mów.
- Mamy przejebane. - Przestań!
To szaleństwo.
Co za ironia. Kiedyś bałem się,
że las deszczowy zostanie wycięty.
Teraz myślę, że za wolno go wycinali.
Wiesz co?
Pamiętam, że przegadałeś niejeden lunch, nudząc o lasach deszczowych.
Psuję ci dobrą zabawę, Brad?
Nie. I wiesz co? Myślałem, że to Steve był marudą.
Ale nie. Ty nim byłeś.
Cały czas.
Kiedy ludzie się śmieją, nie śmieją się z tobą.
Śmieją się z ciebie.
Nie przyszło ci do głowy, że „Brad ze sprzedaży” to złośliwość?
Wiesz co? Może i ze mnie się śmieją,
ale załamują się przy tobie.
„Na moje oko”, „jestem wcześniej”,
„wychodzę późno”, „umyłem mikrofalówkę”
i „podlizałem się każdemu w firmie”. I co ci to dało?
Czyli to, co powiedziałeś wcześniej…
Mówiłem, że to kokaina.
A skoro o niej mowa,
potrzebujemy więcej yayo, jak mamy przeżyć.
Nigdy więcej koki.
To skąd weźmiemy energię, żeby się stąd wydostać?
Nie wciągaj mnie!
Chcesz energii? Użyj normalnej energii życiowej.
Zwykła się nam skończy.
Chyba że, nie wiem, masz jakąś jagnięcinę na boku?
Musimy zdobyć kokę.
Chyba wiem, gdzie ją znaleźć.
O nie.
Zrób coś dla mnie.
- Odejdź na bok. - Jasne, nie ma sprawy.
- I jeszcze coś. - No?
To, co się tu stanie, ma zostać…
Spokojnie, my tylko sramy.
Mogę potrzebować pomocy.
Nikt się nie dowie.
Chyba nie dam rady.
Ja też nie.
Ale wyszły czyste jak łza.
Taki był projekt.
Opatentowana mieszanka lateksowa
jest odporna na wszelkie zanieczyszczenia, zwłaszcza odchody.
Odwaliłeś kawał dobrej roboty.
Tak, to mój szajs.
Gorzej mam z ludźmi.
Przynajmniej dbasz o nich.
Nie mogę powiedzieć tego o sobie.
Nigdy do końca nie pasowałem do żadnej grupy.
I to w tobie podziwiam.
Nie starasz się pasować. Nie cierpią cię i to znosisz.
- Nieprawda. - Prawda.
To komplement.
Masz silne ego. Jesteś sobą.
Ja się uśmiecham i poklepuję po plecach.
Opalony golfista z platynową kartą.
„Brad ze sprzedaży”.
Wyryją to na moim nagrobku.
Co by nie mówić,
jesteś dobry w tym, co robisz.
I raczej nie dostaniemy nagrobków.
- O kuźwa! - O kuźwa!
Zjadł oba kondomy z koką.
Dobrze, że nie było na nich kupy. Rozchorowałby się.
Kurwa, nie widziałeś Kokainowego misia?
Nie chcę uciekać przed krokodylem naćpanym brazylijskim koksem.
Myślę, że to aligator.
- Czy to ważne, kiedy nas zje? - Nie.
Kuźwa, leci na nas!
Zdechł?
Chyba wybuchło mu serce.
Tak!
Tak, wybuchło mu serce!
O Boże!
Jadłeś tacos z mięsem krokodyla?
A nie aligatora?
Jestem pewien, że to aligator.
Mięso aligatora, całkiem dobre.
Jak przypakowany kurczak.
Myślisz, że w świecie aligatorów
miał jakieś imię?
W świecie aligatorów? Pojebało cię?
No co. Zwierzęta się porozumiewają.
Może nadają sobie imiona.
Rozpłaczę się. Zjedliśmy Lenny'ego.
Cicho.
Chyba coś słyszałem.
O Boże. Pewnie kumple Lenny'ego szykują zemstę.
Zamknij się.
Są tu plemiona,
które nigdy nie nawiązały kontaktu z cywilizacją.
Nie, Pavio Curto przegonił je za sranie na podłogę.
Curt wszystkich nie wygonił. Jest spora…
Dobra. Powiedz mi, że to słyszałeś.
To ty.
- Nie. - Co?
Nie ruszać się!
Co wy tu robicie?
O Boże!
Amerykanie?
Kiedyś.
Jesteśmy ekofundamentalistami.
- Spoko. Możemy się dogadać. - Tak.
Walczymy z kłusownictwem. Jesteście kłusownikami?
A gdzie tam. Spójrz na koszulę.
Nie tykam nawet jajka w koszulce. Ohyda.
To najzdrowszy sposób na jajko.
Obniża poziom cholesterolu.
Fakt.
Sieć Erewhon sprzedaje jajka na tarcie z ziemniaków.
A Jadłeś ich jajka Benedicta Cumberbatcha?
- Nie. - Wyglądają śmiesznie,
ale jeden gryz i jesteś w pieprzonym niebie.
To co tu robicie?
To zabawna historia.
Mogę? Nie, lepiej ty.
Groźny kartel robił z nas szmuglerów.
- Wkręcili nas. - Uciekliśmy do dżungli.
Żona pieprzniętego dilera
przyssała się do niego i zabrała na górę.
- Chciała go bzyknąć. - I okazało się,
że kolo chciał patrzeć, jak posuwam mu żonę.
A potem chciał mnie torturować i wsadzić butelkę w tyłek.
To była cała akcja.
I bzyknąłeś?
Nie mogłem, bo właśnie połknąłem wielką prezerwatywę.
Ja też. I nikt nie chciał mnie przelecieć.
Przy okazji, jestem Brad ze sprzedaży.
Julie.
Julie w paczuli.
Daruj sobie.
Prezerwatywy.
Kurwa mać. Ja ich znam!
Os Estúpidos!
Jesteście fanami piłki nożnej?
To, co zrobiliście, było niesamowite.
Aktywizm w najlepszym wydaniu.
Rewolta! Nam też o to chodzi.
- Jesteście bohaterami! - Tak.
Nelson Mandela, Che Guevara.
Trafiony, zatopiony!
Ta cała ich głupia gra.
Biorą ją tak poważnie.
Śmiertelnie.
To bzdura, stary.
Cały czas to mówimy.
Walić futbol.
Sprawy życia i śmierci rozgrywają się w tym lesie deszczowym.
Kapitaliści robią wszystko, by zniszczyć to miejsce
bez względu na rdzenną ludność i piękno przyrody.
Skoro o tym mowa, to Yarimoey.
Nasz lokalny szaman.
Miło cię poznać, Yarimoey.
Nie.
Wymawiasz to…
Musisz to zaśpiewać.
Miło cię poznać, Yarimoey.
Właśnie.
Wiesz, też jestem trochę ekologiem.
Naprawdę?
Zawsze przetwarzam kubeczki Nespresso,
żeby nie wylądowały na wysypisku.
Jak je przetwarzasz?
Wrzucam je do niebieskiego.
A ludzie z recyklingu
dokańczają ich cykl życia.
Wiem, że to nie to samo, co wy.
A może jednak tak.
- Czym się zajmujesz? - Takie tam.
Wymyśliłem prezerwatywę na jądra.
Pewnie zmieni świat.
Wiemy, że ten gość nie będzie klientem.
- Dlaczego… - Ma takie dziwne jajca.
Znikają między nogami.
To się nazywa niezstąpione jądra.
Ale działają. Tylko ich nie widać.
Czasem musi je wydobyć jak ofiary trzęsienia ziemi.
A on ma wielkiego fiuta. Masakra.
Nie widzę w tym problemu.
Spotkajmy się dziś wieczór.
Impreza, taniec, seks i śpiewy.
- Dobrze. - Naprawdę?
- Seks? - Właśnie.
Nie, brzmi świetnie.
Brzmi świetnie, ale… Musimy się zbierać.
Z samego rana
weźmiemy was na spływ tratwą.
Jest pełna soków i jedzenia.
Brzmi świetnie.
Gdy dotrzemy do oceanu,
będziecie mogli wrócić jednym ze statków.
Załatwimy wam porządną łajbę.
Nie taką, na której handlują ludźmi.
Bądźcie ostrożni.
Nigdy nie sikajcie do wody.
Tam żyje potworna, maleńka rybka wampirza.
Płynie w górę strumienia sików,
dostaje się do pęcherza
i zjada cię od środka.
Nic z tego nie rozumiem.
Co on mówi?
Nie jestem pewien.
Musimy jeszcze opanować język Yarimoeya.
Yarimoeya.
To super.
Pewnie nikt już nie mówi w tym języku.
Ta maleńka rybka
zabiła wielu silnych ludzi.
- To bełkot. - Tak.
Kto by pomyślał, że wpadniemy na koncert Phisha?
- Są odlotowi. - Trochę waski?
- Brzmi ciekawie. - Nie.
Bez ayahuaski.
Kumam, my też mamy jej trochę dosyć.
Hej.
Zainteresowany?
Nie, dzięki.
To zarazkofob.
Świeżak.
Daj mu coś świeżego.
Ed to nasz gość od żab.
Ed, tym się zajmujesz? Spec od żab?
- Jak się wkręcić do tej branży? - Git.
Łapiesz…
Zaczynasz…
Zaczynasz łapać żaby.
Fajnie.
Myślałem raczej o tym, co za tym stoi.
Dawki, interakcje chemiczne, poziom toksyczności.
Muszę zadzwonić.
- Słucham? - Wrócę.
Brad.
Hej, Brad?
No co?
Dokąd idziesz?
O co ci chodzi?
Zrobię mały pokaz dla Julie w paczuli.
Może pójdziesz do Tiny Trustafarianki?
Tej, której pachy wyglądają jak podłoga ormiańskiego fryzjera?
Tak, tej.
Nie, dzięki.
Włosy to natura.
Natura jest tutaj naturalna. No weź.
Daj mi trzy minuty.
Masz jakąś pieprzoną amnezję?
Pamiętasz ostatni raz?
Prawie skończyłeś z butelką w dupie.
Bo dałeś gumkę baronowi narkotyków.
- Curtowi podobał się ten produkt. - Hej.
Ty też idziesz?
- Hej. - Spoko!
Mamy idealne miejsce do kochania. Jest blisko.
Widziałeś jej stopy?
Jak przypalone ziemniaki.
Nie będę pieprzyć stóp.
A może i tak, dajmy sobie szansę.
- No! Korzystaj z życia! - Oczywiście.
- No chodźcie! Patrzcie na to! - Brad…
To jest to miejsce?
Tak.
Trzymamy tu też kłusowników.
Że co?
Wieszamy ich ku przestrodze.
Spoko.
Co właściwie robili?
Jak… Za co zginęli?
Głównie za czarne kajmany.
Czarne kajmany?
Są jak aligatory.
Mówiłem.
- Mówiłeś aligator, nie kajman. - OK.
To piękne, majestatyczne gady.
Bardzo zagrożone.
A kłusownicy zabijają je dla pazurów.
Dlatego zabiliście kłusowników?
Musieliśmy. Próbowaliśmy pokojowo,
ale to nie działa. Teraz jest oko za oko.
Zabijasz zwierzę, które chronimy,
my zabijamy ciebie.
Nie negocjujemy.
Z nikim?
- A z papieżem? - Z nikim!
Możesz być Gretą Thunberg,
ale jeśli zabijesz jedno z tych zwierząt, nie żyjesz!
A teraz się pieprzmy.
Przy nich?
Tak, wiem.
Ale w pewnym sensie to my oddajemy cześć im, a oni nam.
Patrząc, jak się bzykamy?
Nazywam ich Stowarzyszeniem Umarłych Kłusowników.
À propos patrzenia,
czy to kamera? Ta mała…
A, tak.
Mamy kamery w całej dżungli.
Ale nikt nas nie obserwuje.
Przeglądają nagrania kłusowników,
bo straciliśmy sygnał na naszym ulubionym kajmanie. Moreyu.
Czyli miał imię.
Wybaczysz nam na chwilę?
- Dokąd idziecie? - Założę tylko prezerwatywę.
Mogę ci sama założyć.
To naprawdę trudne,
bo musisz włożyć też jajka. On mi pomoże.
Nie jest tak trudno, wślizgują się.
Jestem nieśmiały.
To powiedz to. Nie oczerniaj produktu.
- Zaraz wrócimy. - Dobrze.
Masz jeszcze parę w nogach?
Lepiej, żebym miał. Dawaj!
- Boże! - Nie!
Boże! Ten pazur jest przepyszny. Musisz spróbować. Śmiało.
Cholera, Janet!
- Pazur jest najlepszy. - Przybij piątkę.
Julie każe nam ich teraz zabić.
Yoip.
„Yoip”?
- No… - „Yoip”?
Tylko tyle?
Odchodzę od zmysłów!
Jestem tu, by chronić dżunglę,
brać ayahuascę i ruchać Julie.
Nie zabijać kłusowników.
Ja też, a nas nie bzyka.
Porażka.
Bzyka wszystkich oprócz nas.
Nie wszystkich.
Wszystkich.
Yarimoeya też?
Tak, Yarimoey też.
Ma ze 100 lat!
Co ona sobie myśli?
Stary, wiem, powiedziała mi, że ma rozdwojonego penisa.
Co to znaczy?
Sam sobie rozdwoił czy to ze starości?
Co się z nią stało?
W Calabasas była zajebista.
A teraz pieprzy starców i morduje kłusowników?
Widzieliście gdzieś tych dwóch?
Mieliśmy się bzykać i nagle…
Nigdy bym ci nie dał słabego żarcia.
- Widzę, że lubisz podjeść. - Co?
- No. - I wiesz co?
To świetna drapaczka do pleców.
Daj spróbować.
- Mogę cię uczesać. - Dobrze.
Teraz ja.
Zamierzałeś mi powiedzieć?
- Oczywiście. - Jasne.
Mieliśmy ich właśnie zabić.
Już nie żyją!
To pieprzone trupy, Julie! Dobrze powiedziane!
Tratwa! Tam! Dawaj.
Tak. Szybko.
Zabić ich!
Szlag!
Co jest, kurwa?
Musimy zacząć wiosłować
albo będziemy się gapić z drzewa na jej gachów!
Powiesimy was, dranie!
Strzelajcie dalej!
Kurwa!
Wy bezpłciowi idioci! Daliście im uciec!
Wiecie, czemu was nie rżnę?
- Kogo to obchodzi? - Jasne, że was!
Słyszeliśmy, co gadaliście! Wszyscy słyszeli!
Dobra, obchodzi to nas.
Kurwa mać. Chodź, Yarimoey.
Yarimoey.
Stul mordę!
Muszę wyjebać z siebie ten gniew.
Nadal nie ma sygnału.
Zmienię się.
Jeśli przeżyjemy.
- Przestań. - Powaga.
Nie żartuję.
Dodam trochę mięsa do mojego ognia.
Może ja dodam trochę ognia do mojego steka.
Słuchaj, Brad.
Umrzemy tu, prawda?
Na sto procent.
To pieprzony fakt!
Te prezerwatywy to dobre poduszki, co?
Szwedzki stół.
Chcesz wody kokosowej?
Nie, dzięki. Muszę na siku.
Co się stało?
Trema.
Możesz odwrócić się w drugą?
Stoisz tyłem. Skąd wiesz, że patrzę?
Czuję, jak się gapisz.
I wiesz co?
Powinniśmy oszczędzać mocz.
Nie chcemy umrzeć z pragnienia.
O czym ty mówisz? Nie możesz pić moczu.
Nie chcę, żeby twoje siuśki walały się po tratwie. Wyrzuć je.
Mocz jest całkowicie sterylny.
Wyrzuć go, jest paskudny.
Dobra.
Patrz na te płotki, piją moje siki.
Co?
Spójrz na to.
Kuźwa! Lubią siki!
Głuptaki.
Chyba się cieszą.
Chwila.
Czytałem o tym w „National Geographic”.
O w mordę!
Czy ja miałem farta?
Wyciągnij ją, proszę!
- Sam wyciągnij. To twój penis! - Nie mogę!
Muszę go ściskać obiema rękami.
To jakaś uparta bestia. Błagam!
- Weź ją… - Boże!
Musisz ją wyciągnąć!
- Dawaj! - Dobra. Nie ruszaj się.
Jest za śliska. Nie mogę jej złapać.
Może jak ci stanie, to ją udusisz.
Niby jak ma mi stanąć? Mam rybę w fiucie!
Użyj wyobraźni.
O czym marzysz?
O tym, żebym nie miał ryby w fiucie!
Krzyki nie pomogły jeszcze nikomu w wyjęciu ryby z fiuta kolegi.
- Użyj zębów. - Użyj…
Użyj zębów.
- Nie. - Dawaj! Wyciągaj ją w tej chwili!
Sam użyj zębów!
Niby jak?
Rozciągnij fiuta i pochyl się do przodu.
Gdybym mógł dosięgnąć fiuta, już bym to zrobił.
Błagam! Tylko ty możesz mi pomóc!
Musisz być teraz mężczyzną!
Elijah, błagam cię.
Boże!
Tak!
- Nie mów „tak”! - Sorki.
Boże.
Nie dotykaj mnie!
- Nigdy o tym… - Nie będziemy wspominać.
Tak jest, marynarzu.
O Boże.
Muszę pobyć chwilę sam.
TRZYMAJ SIĘ! PAMIĘTAJ, ŻE JESTEŚ CZADOWY!
SIEĆ 5G
Namierzyliśmy cele.
Łódź!
Brad!
Łódź. Wstawaj.
Hej!
O kurczę.
- Hej! - Hej!
Udało się.
Hej!
Tutaj! Żyjemy!
Jezu Chryste, to Jessel Cristos. Patrz!
- Zacznij wiosłować! - O Boże.
Wiosłuj!
- O Boże. - Dawaj!
Estúpidos, faktycznie.
Wchodźcie na łódź.
Żebyś mógł nam wygłosić jakąś bzdurną przemowę?
Nie używam imienia Pana nadaremno,
ale pieprz się, Jessel Cristos!
Wiecie w ogóle, gdzie jesteście?
„Najbardziej gardzę niesprawiedliwością
wobec niewinnych ludzi,
zwłaszcza pod moją pieczą.
Nic wam nie grozi z mojej strony”.
Akcent nie był za rasistowski?
- Trochę tak. - Wybacz.
- Dodaję ostatnio ognia. - Dobra.
Oto co się stanie.
Wracacie ze mną.
Uznają was winnymi
zniszczenia marzeń połowy miliarda ludzi.
Zostaniecie skazani na rok ciężkich robót.
Jeśli to przeżyjecie,
puszczą was do domu.
Nie.
Oto co się stanie, El General.
Odpłyniesz swoją żałosną zieloną wanną
tam, skąd przybyłeś,
i dostarczysz wiadomość od Os Estúpidos.
Powiesz mieszkańcom Brazylii
i pozostałej rzeszy kochasiów futbolu na całym świecie,
że jest nam bardzo przykro.
Ale…
to tylko gra,
i nie będziemy za nią płacić.
Dobrze.
Przekażę wasze szczere przeprosiny.
Powiem im też, co się stało po ich wygłoszeniu.
Że ty i twój szanowny kolega uciekliście w stronę oceanu
na niezniszczalnej drewnianej tratwie
z nurtem rzeki Iguazú.
Podoba mi się.
Bylibyśmy bohaterami ludowymi.
Umowa stoi. Dziękuję.
Ruszaj, Paulo!
Widziałeś jego minę?
To były testículos, kolego.
Nie jestem przyzwyczajony,
chcę to robić częściej.
Czekaj, co on…
O jakiej rzece on mówił?
Chyba Iguazú.
Pamiętasz magazyn „Contrails”?
Mieli mały tekst o…
- Rzece Iguazú. - Nie.
Nie o rzece.
O wodospadzie Iguazú,
największym z nich.
W Brazylii?
Nie. Na świecie!
- Musimy wracać na brzeg! - Kurwa!
Szybko.
Dawaj!
To wiosło nic nie daje!
Dalej!
O Boże!
Szlag.
Powinna się obrócić! Czemu się nie obraca?
Ledwo się rusza!
Czekaj, prezerwatywy.
Co?
Rękawki.
Gotów?
Brad!
Brad. Nic ci nie jest.
Stary.
Brad. Dawaj. Wykrztuś ją.
Dawaj, stary.
Oddychaj.
Oddychaj, Brad, oddychaj!
Brad. Tak.
Wypluj to, stary. Dawaj.
Nie masz zarazków, co?
Poważnie?
Cicho.
Słyszałeś to?
- Co? - O nie.
Szlag!
To, kurwa, jakiś żart!
Czekajcie, proszę!
Nie, wstrzymać ogień!
Proszę zaczekać.
Nie strzelajcie.
Nie bierzcie go.
Weźcie mnie.
- Daj spokój. - Nie.
Co było, to było.
To nie wina tego człowieka.
Czy jest trochę przygłupi? Pewnie.
Ale przed nim wiele nowych wynalazków.
Jeśli go dobrze znam,
a myślę, że tak,
ocali nie tylko jądra.
Jeśli chcecie wymierzyć sprawiedliwość, to na mnie.
Ej.
Przepraszam, że najpierw nie chciałem wyssać ci ryby z fiuta.
Spokojnie.
Iguazú to coś więcej niż rzeka.
To granica.
Witamy w…
Urugwaju?
- Boże, jesteśmy w Urugwaju! - Nie.
To Argentyna!
Nasze flagi są bardzo podobne.
Mój kraj próbował was uratować,
odkąd nas ocaliliście.
Serio? Nie zauważyliśmy jakoś.
Gdzie byliście?
Gdzie my byliśmy?
Co jest…
Antonia? Jak…
Jestem Isadora Cortez,
agentka wywiadu federalnego.
Jesteś szpiegiem?
Odkąd was aresztowano, prowadzę operację Estúpidos.
Wystarczyło mnie słuchać w więzieniu.
Zwolniliście mnie, nim usłyszeliście plan.
Nie ja cię zwolniłem. To on.
Żeby ją chronić.
I to prawda. Dobre uczynki mają cenę.
- Mówiłem. - Super.
Wieloosobowa grupa ratunkowa chciała was ewakuować,
ale byliście zawsze o krok przed nami.
To był ten tłum goniący nas po ulicach?
Nie, to Brazylijczycy.
- OK. - Byliśmy na miejscu, gdy Pavio Curto
chciał cię zabić butelką cachaçy.
- To byliście wy? - Oczywiście.
Dlaczego uciekliście do dżungli?
Curt mówił, że to jego konkurencja.
Pieprzony kłamca.
Straciliśmy sygnał i uznaliśmy, że mogliście zginąć.
Cały kraj się za was modli.
Modliliście się za nas?
Nasze modlitwy zostały wysłuchane.
Argentyna!
Nie jestem tylko projektantem.
Jestem też klientem.
Wasze os testículos nigdy nie będą takie same.
Los testículos.
Jesteś już w Buenos Aires.
I wiesz, co może być lepsze niż oficjalny kondom mundialu?
Oficjalny kondom całego kraju.
Dziesięć millones, por favor.
Argentyna!
BALLS UP OFICJALNĄ PREZERWATYWĄ ARGENTYNY
Tak!
Pewien mędrzec powiedział:
„Piłka nożna to nauka, matematyka, fizyka, chemia.
Ale także nauki humanistyczne, sztuka, muzyka, poezja”.
To także miłość, rodzina, społeczność,
kawałki pomarańczy
i najlepszy sport na świecie.
Co do nas,
zadomowiliśmy się w Argentynie jak testículos w Balls Up.
Wyryjcie nam to na nagrobkach.
To dostaniemy nagrobki?
Coś lepszego.
Piotr Leszczyński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger