ไง เอาล่ะ
ข้าไม่รู้ต้องพูดอะไร
หากมีเซปตันอยู่ก็คงดี
ท่านเป็นอัศวินกล้า
ท่านอัดข้าทุกครั้งที่ข้าสมควรโดน
เวรเอ๊ย
ยกเว้นครั้งนั้นที่เมเด้นพูล
เด็กที่โรงเตี๊ยม เป็นคนกินพายของหญิงหม้าย
บอกแล้วว่าข้าเปล่า
เจ้านี่มัน...
ไม่สำคัญแล้วล่ะ
ข้าอยากทิ้งดาบไว้ แต่...
มันก็คงผุพังอยู่นี่
ข้าไม่อยากให้ท่านตายเลย
ข้าจะดูแลม้าเป็นอย่างดี
หากขายพวกเจ้า ข้าคงได้อยู่อย่างราชา
สักปีสองปี
แล้วไงต่อ
สุดท้ายก็ต้องเป็น พวกนอกกฎหมายไม่ก็ขอทาน
หรือเราจะเข้าเมืองกัน
คิงส์แลนดิ้ง แลนนิสพอร์ต
ไปอยู่หน่วยพิทักษ์เมือง
"หยุดข่มขืนซะ"
เหมาะมือข้า พอๆ กับที่เคยเหมาะมือเขา
มีงานประลองที่แอชฟอร์ดเมโดว์
(อัศวินแห่งเจ็ดราชอาณาจักร)
สวัสดี เด็กโรงม้าหรือเปล่า
ทำความสะอาดม้าให้ข้าหน่อย
ให้ข้าวโอ๊ตทั้งสามตัว
ฝากดูได้ไหม
ทำได้ ถ้าข้าอยาก
อย่าเล่นตัว ดูแลม้าข้า
ทำดีข้าจะให้เหรียญ ถ้าทำไม่ดีจะบ้องหู
นั่งตามสบาย
มีเนื้อแกะย่างแบบคลุกสมุนไพร
แล้วก็เป็ดที่ลูกข้าล่ามาได้ อยากได้อะไร
ทั้งคู่
ตัวโตกินเยอะสินะ
- แอชฟอร์ดอยู่อีกไกลแค่ไหน - เป็นวันน่ะแหละ
ลูกข้าดูม้าให้เจ้าอยู่ หรือว่าแอบออกไปเล่นอีกแล้ว
- เขาดูให้อยู่ - คนแห่ไปงานแข่งกันครึ่งเมือง
ลูกข้าคงไปแล้วถ้าข้าให้
ข้าล่ะไม่เข้าใจจริงๆ
อัศวินก็เหมือนผู้ชายคนอื่นๆ
จะไปประลองหรือไม่ ก็ไม่เห็นจะต่างกันเลยสักนิด
เจ้าเองก็จะไปล่ะสิ
ข้าฝันเห็นเจ้า
อย่าสะเออะเข้ามาใกล้ข้า เข้าใจไหม
อะไรนะครับ
ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก
ข้าไปเตรียมอาหารก่อน
เฮ้ย
- นายท่าน - หัวขโมย
ข้าไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกินท่าน
ถอดเสื้อเกราะนั่นออกซะ เดี๋ยวนี้
ดีแค่ไหนที่ธันเดอร์ ไม่ถีบกะโหลกทึบๆ เจ้า
นั่นม้าสงคราม ไม่ได้มีไว้ให้ขี่เล่น
ข้าก็ขี่เก่งพอๆ กับท่าน
หุบปากของเจ้าเดี๋ยวนี้
ข้าคืออัศวิน เผื่อเจ้าจะไม่รู้
ดูไม่เห็นเหมือนอัศวินเลย
อัศวินก็ดูเหมือนกันหมดไม่ใช่เหรอ
ไม่
แล้วก็ดูไม่เหมือนท่านแน่ล่ะ
เข็มขัดท่านเป็นเชือก
ขอแค่มันหิ้วฝักดาบข้าได้ก็พอแล้ว
แปลว่าท่านจะไปงานแข่งเหรอ
ท่านจะร่วมประลองเหรอ
ใช่ ก็คงอย่างนั้น
พาข้าไปด้วยนะ ขอร้อง
แล้วแม่เจ้าจะว่ายังไงล่ะ
ไม่ว่า
แม่ตายแล้ว
เจ้าของโรงเตี๊ยมไม่ใช่...
เจ้าเป็นเด็กกำพร้า
ท่านล่ะ
เคยเป็น ครั้งหนึ่ง
จนนายข้ารับข้าไป
เขาสอนดาบและสอนข้าขี่ม้า...
จริงๆ ก็สอนทุกอย่างเลย
สุดกำลัง
ถ้าท่านพาข้าไปแอชฟอร์ด ข้าจะคอยรับใช้ท่าน
ส่วนท่านก็สอนข้า สุดกำลัง
ไม่ ข้าไม่ต้องการเด็กรับใช้ ไอ้หนู
อัศวินต้องมีเด็กรับใช้
และท่านก็ดูต้องการมากกว่าใครเลย
ส่วนเจ้าก็ดูจะต้องโดนบ้องหูสักที
ไปเติมข้าวโอ๊ตมาซะ ข้าจะไปแอชฟอร์ด
คนเดียว
ฟังนะ ข้าบอกไว้เลย
เจ้าอย่ามาติดตาม คนอย่างข้าจะดีกว่า
นี่ค่าจ้าง
เชิญหงอยไปเถอะ พอข้าไปเดี๋ยวเจ้าก็ลงไปเก็บล่ะสิ
ขอประทานโทษ
ข้าอยากคุยกับผู้จัดการประลอง
มีธุระอะไร
เจ้าโดนอีกแล้ว
ข้าอยากเข้าร่วมประลอง
งานของนายข้ามีไว้สำหรับอัศวิน
เจ้าใช่ไหม
เฮ้ย
อัศวินที่มีชื่อว่าอะไร
ดังค์
เซอร์ดังค์
ข้าเป็นเด็กรับใช้ของเซอร์อาร์ลัน แห่งเพนนีทรีตั้งแต่ข้ายังเด็ก
เขาแต่งตั้งข้าก่อนจะจากไป ด้วยดาบของเขา
นั่นเหรียญเพนนีเขา ที่ด้ามดาบ
เหรอ อย่างน้อยนี่ก็เป็นดาบแน่ๆ ล่ะ
แต่ข้าไม่เคยได้ยินชื่อ อาร์ลันแห่งเพนนีทรี
เจ้าว่าเจ้ารับใช้เขาเหรอ
เขาตั้งใจจะให้ข้าเป็นอัศวินมาตลอด
เฉกเช่นเขา
ท่านคิดจะให้ข้าเป็นอัศวินหรือเปล่า
เหมือนกับท่าน
ในยามที่เขาสิ้นใจ เขาเรียกหาดาบเขา สั่งข้าคุกเข่า
ให้ข้าเป็นอัศวินที่ดี
คอยปกป้องผู้อ่อนแอและผู้บริสุทธิ์
รับใช้อาณาจักรอย่างสุดกำลัง และข้าก็สาบานรับปาก
ก็จริงที่อัศวินแต่งตั้งอัศวินได้
แล้วมี...
พยานตอนแต่งตั้งหรือเปล่า
มีแต่นกโรบินบนต้นไม้หนาม
นี่เมืองแอชฟอร์ดนะ ไอ้หนู
รู้ไหมคนที่โกหกเรื่องคำสาบาน จะโดนอะไร
- ข้าไม่ได้... - โดนจับแขวน ตัวเปล่า
มัดที่มือและเท้า
จากนั้นก็จับหย่อนลงหนามแหลม
โดยเอาตูดลงก่อน ปล่อยเจ้าแห้งตาย
เรียกว่าเก้าอี้แอชฟอร์ด
ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง
มีพยานรู้เห็นคำสาบานเจ้า นอกจากนกเวรนั่นไหม
ก็คือ...
ตอนนั้นฝนตก
ข้าแค่ล้อเจ้าเล่น
เก้าอี้แอชฟอร์ด
เจ้าเชื่อไปได้ยังไง
- ที่นี่รีชนะ ไม่ใช่ริเวอร์แลนด์ - เก้าอี้แอชฟอร์ด
คิดว่าเรามานั่งจับ ชาวบ้านไม่รู้อีโหน่อีเหน่
ที่อยากจะเข้าร่วม การประลองหรือไง
เจ้าต้องมีเงิน
ชุดเกราะ มีม้า คน
ฝีมือ ต้องมีมากด้วย
ลองนึกภาพชาวนาต้องไปหวดกับ ไลโอเนล บาราเธี่ยนในการแข่งดูสิ
- แบบนั้นคง... - คงบันเทิงกันในอีกรูปแบบหนึ่ง
แต่ข้าไม่ใช่ชาวนา
แต่เจ้าแต่งตัวซะเหมือนเชียว
ฟังนะ
ลอร์ดแอชฟอร์ดข้า
เชื่อว่าตัวเองสำคัญเสียเหลือเกิน ไม่รู้ทำไม
แปลว่าข้าต้องคอยกันอัศวินผู้น้อย
และทหารรับจ้างทุกคน ที่แห่กันมาประลอง
เข้าใจไหม มีแต่คนสำคัญ
ข้าเข้าใจ
เจ้านายเก่าเจ้า
อัศวินคนอื่นจะรู้จักเขาหรือเปล่า
ข้าเห็นอยู่กระโจมหนึ่ง
มีธงของตระกูลดอนดาร์เรี่ยน สะบัดอยู่
ใช่ เซอร์แมนเฟรดตระกูลนั้น
เซอร์อาร์ลันเคยรับใช้พ่อของเขา ที่ดอร์นเมื่อหลายปีก่อน
เซอร์แมนเฟรดจำเราได้แน่
จากกลิ่นเจ้า ว่างั้นเถอะ
ถ้าเขายืนยันให้เจ้าได้ ก็พาเขามาที่นี่
ก่อนการประลองจะเริ่มพรุ่งนี้ ทิ้งม้าเจ้าไว้นี่
- ได้เลย - ดี
เจ้ารู้ใช่หรือเปล่า ว่าผู้ที่พ่ายแพ้ในการประลอง
จะต้องยกอาวุธ
ชุดเกราะและม้าให้ผู้ชนะ และต้องจ่ายเพื่อไถ่คืน
รู้
แล้วเจ้ามีเงินจ่ายค่าไถ่หรือเปล่า
ไม่มีเลย
หมายถึงข้าไม่จำเป็นต้องจ่าย
ให้ตายสิ...
ดูสองตัวนั้นด้วยล่ะ
ขออนุญาตนะ ข้าอยากจะคุยกับเซอร์แมนเฟรด
เขางีบอยู่น่ะ
จ่ายมาเหรียญเดี๋ยวปลุกให้
ข้า...
ข้าไม่มีเงินหรอก
อัศวินที่ไหนไม่มีเงิน
- อัศวินเร่ร่อนล่ะสิ - อะไรนะ
ก็เหมือนอัศวินแต่เศร้ากว่า
เปล่า ข้าเปล่าเศร้านะ...
ต้องไปนอนตามพุ่มไม้ เพราะไม่มีลอร์ดคนไหนเอา
น่าเศร้าจริง
แถมโดนเซอร์แมนเฟรด เอาเมียด้วยอีก
ไม่ ข้ายังไม่มีเมีย
ผัวชาวบ้านมาเยอะจนเราชิน
เขาล่ะชอบเอาเมียชาวบ้านนัก
พอๆ กับที่ชอบเอาพวกเราเลย
เห็นบอกตั้งใจจะเปลี่ยน โลกทั้งใบให้สำราญ
เราเองก็สำราญแล้ว
จริงที่สุด
แล้ว...
คิดว่าเซอร์แมนเฟรด จะตื่นเมื่อไหร่ล่ะ
กลับมาอีกทีช่วงพลบค่ำก็แล้วกัน
ช่วงพลบค่ำ
- ไปสิ - ได้
บ้าจริง
ไม่เห็นต้องพูดงั้น
ข้าเปล่าเศร้า
ที่แน่ๆ ไม่ได้เศร้าขนาดที่ว่า จะต้องเอามาพูดจาล้อเลียน
และเซอร์อาร์ลัน ก็พูดอยู่ตลอดว่าอัศวินเร่ร่อน
คืออัศวินที่แท้จริง
เราชนะประลองแรกเมื่อไหร่
ก็จะได้ชุดเกราะกับม้า ไม่ก็เงินของผู้แพ้
ก็ไม่เศร้าแล้ว
ข้ารู้
ข้าหมายถึงถ้าชนะ
แค่เพ้อฝันประเดี๋ยวเดียว
ไม่ถือเป็นความผิด ต่อกษัตริย์สักหน่อย
เจ้าอย่ามาทำเล่นกับข้า เรย์มุน
เจ้ามันก็เป็นแค่ไอ้หนูสกปรกไร้ค่า
มองหาหอกอะไรวะ ไอ้เวร
นั่นดาบยาวเหรอน่ะ
ใช่ ของข้าอย่างชอบธรรม
ไม่ร้อนตัวเลยนะ
ข้าคือเซอร์สเตฟฟอน ฟอสโซเวย์
มาสู้ข้า
อย่างที่เห็นว่าญาติข้ายังละอ่อนนัก
เอาเลยท่าน
ข้าอาจจะยังละอ่อน แต่ญาติข้ามันสารเลว
- ช่วยสั่งสอนเขาหน่อย - เงียบ
ขอบคุณนะ แต่ข้ามีธุระต้องไปทำ
ธุระของพวกเร่ร่อนล่ะสิไม่ว่า
ตัวใหญ่ซะเปล่า
ไอ้งั่งปัญญาอ่อน
เซอร์แกรนซ์
ข้าว่าเราไปหาที่เงียบๆ อยู่ก็ดีนะ
เวร
เขายังหลับอยู่
หลับอยู่เหรอ
เขาดันเป็นโรคเกาต์ที่เท้าน่ะสิ
ถือเป็นความลำบากอย่างหนึ่งในชีวิต แน่นอนเลย
กลางคืนก็นอนไม่หลับ น่าสงสาร
ข้าเข้าใจ เพียงแต่...
คือข้าจำเป็นต้องคุยกับเขาโดยด่วน
เพื่อที่ข้าจะได้มีชื่อในวันพรุ่งนี้
หมายถึง...
เรื่องการประลองน่ะ
อันตรายน่าดูเลยนะ
ใช่ แต่ข้า...
ข้าก็ไม่ได้มี ทางให้เลือกมากนัก จริงไหมล่ะ
ถ้าข้าอยากมีตระกูลเรียกใช้งาน
ต้องเอาร่างกายตัวเองไปเสี่ยง เพื่อความสนุกของคนแปลกหน้า
ก็เหมือนงานเรา
เงียบนะ เจ้าควรจะตายแล้ว
ไปหางานปลอดภัยเถอะ
เจ้ามีความสุขกว่าแน่
โสเภณีสอนโสเภณี
แหย่ข้าทำไม
ข้าก็แค่ขอให้ช่วยนิดหน่อย
ข้าจะมาหาเซอร์แมนเฟรดใหม่ ตอนเช้า
ขอโทษด้วยนะ
ใช่ เราไม่ได้จะแหย่เจ้า
มีเด็กใหม่อย่างเจ้า มาการประลองในทุกๆ ครั้ง
ทุกคนเอาแต่ฝันไกล แต่ไม่มีใครเคยไปถึง
แต่ ข้าอาจต่างออกไปก็ได้
ถนอมร่างกายตัวเองเถอะ
เจ้าหาใหม่ไม่ได้แล้วนะ
"บุรุษของเรามุ่งหน้าฝ่าฟัน"
"โดยทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง"
"ผู้เป็นพ่อและผู้เป็นเพื่อน"
"อาจมองโลกว่าโหดร้าย"
"ชะตากำหนด เส้นทางโดดเดี่ยวของเขา"
"ให้ผ่านเรื่องราวร้อยพัน"
เด็กชายตัวเปล่าเดิมพันกับทุกสิ่ง
โดยไม่สนสายตาใคร
เขาถือโล่สะท้อนเงาแนบแน่น
อาจเพียงเพราะความโง่เขลา
เขามีความตั้งใจแน่วแน่
ที่จะปกปิดความจริง
เพราะหากร่างกายนั้นถูกเปิดเผย
ด้วยไฟโลกันตร์แผดเผา
เจ้ามังกรจักค้นพบ
ชายตัวน้อยภายใต้หน้ากากใบใหญ่
ครึ่งคน ครึ่งคน
- นี่ข้าดูเหมือนเป็นครึ่งคนหรือไง - ใช่
ครึ่งคนครึ่งยักษ์ไง
ข้าขอโทษ ข้าไม่น่ายุเจ้าให้ตีกับญาติข้า
ไม่งั้นเขาคงหวดมือเจ้า ไม่ก็เข่าเจ้าหัก
เขาชอบไล่อัดคนในสนาม
เผื่อจะไปเจอกันในงานประลอง
แต่เจ้ายังอยู่ดี
ข้าเป็นญาติ
แค่เขาเป็นลูกไม้ที่เกิดก่อนบนต้น
ซึ่งเขาก็ย้ำข้าทุกเมื่อเชื่อวัน
เจ้ากับญาติจะร่วมประลองหรือเปล่า
เขาร่วม
ทำได้ข้าก็อยาก แต่ข้าเป็นแค่เด็กฝึก
ถือว่าเก่งสำหรับเด็กฝึก
เจ้าดูเหมือนเป็นผู้ท้าชิง
ตั้งใจจะหวดโล่ใครล่ะ
ใครก็ไม่ต่างกัน
ต้องตอบแบบนั้นแหละถูก
แต่มันจะเปลี่ยนชีวิตข้าต่างลิบลับ
หิวหรือเปล่า
หิวอยู่ตลอด
ไลโอเนล บาราเธี่ยน มีฉายาว่าพายุหัวเราะ
นึกว่าตัวจะใหญ่กว่านี้
สี่พันปีก่อนหน้า...
- สี่พันปีก่อน... - จะไปไหน
หูอื้อไปหมด ไม่ได้ยินตัวเองเลย
ข้ามีความคิดที่ล้ำลึก หากว่ามีใครอยากจะฟังข้า
เมื่อสี่พันปีที่แล้ว
บรรพบุรุษของเรารวมตัวกันที่ทุ่งนั่น
ด้านนอก เพื่อมาหวดกัน
เลือดอาบ และสนุกกันตามประสา
ซึ่งว่ากันว่านั่นเป็น การประลองครั้งแรกสุดของประเทศ
แต่ข้าว่า...
จะว่าอะไรนะ
การประลองแรก...
มนุษย์ไม่มีทางคิดค้นสิ่งนี้ได้
งั้นใครล่ะ
หา
งั้นใครล่ะ
ช่างมัน ใครทำข้าถูกใจได้มากที่สุด ข้ายกให้เลยร้อยเหรียญ
กินกันเข้าไป แล้วมาเต้นกัน
เจ้าเคยโดนต่อย อัดหน้าบ้างหรือเปล่า
อะไรนะครับ เซอร์ไลโอเนล
รู้ไหม...
คนตัวใหญ่โดนต่อย บ่อยกว่าคนตัวเล็กนะ
ไม่ครับ แต่ข้าเชื่อท่าน
เจ้าเลยตัวห่อเหรอ
เพราะกลัวโดนต่อย
ข้าเปล่าตัวห่อ
เจ้าทำท่าหงอทั้งงาน อย่างกับสาวบริสุทธิ์คืนวันแต่งงาน
ข้าไม่ได้คิดจะทำตัวหยาบคายจริงๆ
ที่ที่ข้าโตมา สอนให้ข้าอย่าทำตัวเด่นแค่นั้น
สัตตเทพประทานความสูงให้เจ้า
จงรับมัน
ไม่งั้นเจ้าจะเป็นพวกนอกรีต และโดนเผา
ถ่วงน้ำจับ โยนจากที่สู...
ไม่รู้ว่ะ พวกนอกรีตโดนอะไรนะ
โดนเผาครับ นายท่าน
นั่นแหละ
เจ้ามีอะไรให้ข้า
คือว่า...
ต้องขออภัยอย่างยิ่ง ข้าไม่รู้ว่าต้อง...
เจ้าคิดจะมาประจบประแจงข้า
แต่มามือเปล่าเนี่ยนะ
ลอร์ดแคฟเฟอเรน
ไอ้บ้าชุดแดงตรงนั้น
เขาแทบไม่มีเงินจะจ่ายส่วย
คนในเขตเขาอดอยากทุกหน้าหนาว แต่แม้แต่เขา ก็ยังไปขุดไอ้...
ของกิ๊กก๊อก มาจากห้องเก็บของตระกูล
เพราะเขารู้ดีว่าคนเราเข้าหากัน
ถ้าไม่ใช่เพื่อมาขอ ก็มาฆ่า
แปลว่าเจ้ามาฆ่าข้า
หา
ไม่
งั้นเจ้าเข้ามาทำหอกอะไรในนี้
มื้อเย็น
เออว่ะ
ก็ถูกของมัน
มื้อเย็น
เจ้าชื่ออะไร
ดังค์ เซอร์ดังค์
อย่าพูดให้ขำ
ชอบเต้นหรือเปล่า
ใครไม่ชอบบ้าง
คลื่นมันแรงมาก จนในอากาศมีแต่เกลือ
แต่ข้าอยากเห็นว่าคนเราทำอะไร ตอนจะตายกลางทะเล
ข้าจึงแล่นเรือเข้าไปกลางพายุ
ท่านไม่กลัวเหรอ
คนเรานั้นมีหลายด้านอยู่ภายในตัว
สิ่งที่ข้าต้องทำ
ชาวสตอร์มแลนด์เคยผ่านมาก่อน
ถ้าทำกันได้ ข้าก็ต้องทำได้
ใช่ อย่าไปคิดมากกับมันดีกว่า
คือว่าข้าชอบคิดมากตลอด
บางครั้งข้าก็รู้สึกว่าคิดมากเกินไป
จนเก็บเอาเรื่องนั้นมาคิดมากอีกที
- คือ ข้าแกร่งข้าไว ใช่ - ใช่
- แต่ท่านก็ด้วย - ใช่
แถมท่านฝึกทั้งดาบและหอก
กับเหล่ายอดปรมาจารย์ ของดินแดนนี้
แล้วข้าจะ...
ข้าจะมีโอกาสชนะได้ยังไง
ก็ไม่มีน่ะสิ
แต่มันถือเป็นเกียรติ ที่ได้พิสูจน์ตนกับศัตรูที่คู่ควร
ข้าขอพูดได้ไหมท่าน
เป็นท่านก็พูดได้น่ะสิ
ท่านมีตระกูล มีมรดก
ส่วนข้า แพ้ครั้งเดียว ก็ไม่มีเงินมาไถ่ม้าแล้ว
อัศวินที่ไร้อาชาไม่นับเป็นอัศวิน
ถูก
แล้วข้าควรทำไง
ข้าไม่รู้
ข้าเมาได้ที่แล้วล่ะ
เอาล่ะ
ขอบใจ
โทษที
เซอร์อาร์ลันแห่งเพนนีทรี
เขาเคยรับใช้พ่อท่านในการล่า วัลเจอร์คิงที่เรดเมาน์เทนส์
ข้ายังเป็นแค่เด็กน้อยตอนที่...
ไหนท่านบอกว่าท่านเป็นชาวดอร์น
เขาบอกว่าไอ้นั่นเขาใหญ่ เหมือนของชาวดอร์น
ข้าบอกว่าข้าเคยแขวนคอชาวดอร์น
ข้าอยากให้ท่านไปช่วยพูดตอนเช้า
ข้าไม่รู้จักอัศวินนั่น รวมถึงเจ้าด้วย ไปซะ
แต่เซอร์อาร์ลันได้แผล จากการรับใช้พ่อท่านนะ
ท่านลืมเขาไปได้ยังไง
เวรเอ๊ย
พ่อข้าขนทหาร 800 นาย ไปบนเขาลูกนั้น
แม้แต่คนที่ประสบ มากกว่าแค่แผล เราก็ลืม
ขอร้องล่ะ ข้าไม่อาจร่วมการประลอง
หากไม่มีอัศวิน หรือว่าลอร์ดคนไหนรับรองข้า
แล้วเกี่ยวอะไรกับข้า
เจ้า
นี่...
นี่เจ้าทำอะไร
ย่างปลาอยู่
ท่านเอาไหม
ไม่ หมายถึงเจ้ามานี่ได้ยังไง
ขโมยม้ามาเหรอ
ข้านั่งหลังรถขนแกะมา
รถขนแกะ
งั้นก็ไปหาอีกคันซะนะ
ท่านไล่ข้าไม่ได้ ข้าเบื่อโรงเตี๊ยมนั่นแล้ว
ฟังนะ ข้าจะไม่ทน ความดื้อด้านของเจ้าแล้ว
ข้าจะจับเจ้าขึ้นหลังม้าแล้วขี่กลับบ้าน
งั้นท่านก็ต้องขี่ไปถึงคิงส์แลนดิ้ง
และพลาดการประลอง
คิงส์แลนดิ้ง เจ้ามาจากฟลีบ็อตท่อมเหรอ
เปล่า
เหรอ
แล้วทำไมมากองนี่
ข้าซักแล้ว
ข้าก่อไฟ จับปลา และทำความสะอาดม้าแล้ว
ข้าจะยกกระโจมท่านให้ด้วย แต่ข้าหากระโจมท่านไม่เจอ
นั่นไงกระโจมข้า
นั่นต้นไม้
ใช่ อัศวินที่แท้จริง ต้องการแค่นั้นแหละ
นอนหลับใต้แสงดาว สบายกว่าในกระโจมควันโขมงนัก
ถ้าฝนตกล่ะ
ต้นไม้จะบังให้
บังไม่หมด
นั่นก็ถูก
ท่านชื่ออะไร
ดังค์
เซอร์ดังค์ ไม่สมเป็นชื่ออัศวิน
ย่อจากดันแคนเหรอ
ใช่ ใช่
เซอร์ดันแคนแห่ง...
เซอร์ดันแคนเดอะทอลล์
ไม่เคยได้ยินเลย
เจ้ารู้จักอัศวิน ทั่วเจ็ดราชอาณาจักรหรือยังไง
แค่ที่เก่งๆ
ชื่อเจ้าล่ะ หัวขโมย
เอ้ก
นี่ เอ้ก
ที่จริงข้าควรจะอัดเจ้าให้เละ และส่งเจ้ากลับบ้าน
แต่ดูเหมือนเจ้าจะกินไม่เยอะนัก
และถ้าเจ้าสาบานว่าจะทำตามคำสั่ง
ข้าจะยอมรับเจ้าในช่วงประลอง
หลังจากนั้นก็...
ค่อยว่ากัน
ข้ามีไม่มากแต่...
ถ้าเจ้าเลี้ยงไม่เสียข้าวสุก
ข้าจะให้เสื้อผ้า และเลี้ยงปากท้องเจ้า
เสื้อผ้าอาจจะหยาบๆ และอาหารมีแต่เนื้อกับปลาโรยเกลือ
แต่เจ้าไม่อดแน่
ข้าสัญญาจะไม่อัดเจ้า
เว้นแต่จะสมควรโดน
ครับ นายท่าน
เซอร์
ข้าแค่อัศวินเร่ร่อน
ดาวตกจะนำโชคมาให้ผู้ที่พบเห็น
นอนได้แล้ว ไอ้หนู
อัศวินคนอื่นตอนนี้ คงนอนอยู่ในกระโจมกันหมด
นอนจ้องดูแต่ผ้า แทนที่จะเป็นท้องฟ้า
อยากโดนบ้องหูหรือไง
งั้นก็มีแค่เราที่โชคดี